ارزیابی و مقایسه کارایی و پایداری تولید سویا در شهرستان‌های آق‌قلا و علی‌آباد کتول بر پایه روش تحلیل امرژی

نویسندگان

1 گروه آموزشی زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 گروه زراعت دانشگاه زابل

3 دانشگاه زابل - دانشکده کشاورزی - گروه زراعت

4 گروه زراعت دانشگاه زابل

doi
10.22034/saps.2023.57633.3082
چکیده

چکیده اهداف: این تحقیق با هدف ارزیابی و مقایسه کارایی و پایداری بوم‌نظام‌های زراعی سویا (Glycine max L.) در شهرستان‌های آق‌قلا و علی‌آباد کتول، انجام شد.   مواد و روش‌ها: مطالعه، در استان گلستان در سال زراعی 99-1398 و توسط پرسش‌نامه و مصاحبه با کشاورزان و مدیران مزارع انجام شد. در ابتدا منابع به چهار گروه محیطی تجدیدپذیر، محیطی تجدیدناپذیر، بازاری تجدیدپذیر و بازاری تجدیدناپذیر تقسیم شد. پس از تعیین ورودی‌ها و خروجی مزارع و معادل امرژی آنها، شاخص‌های امرژی ارزیابی شد.   یافته­ها: ورودی امرژی کل به بوم‎نظام‎های زراعی سویا در آق‌قلا و علی‌آباد کتول به‌ترتیب 1016×21/6 و 1016×42/6 امژول خورشیدی در هکتار بود که نشان دهنده تراکم بیشتر امرژی در تولید سویا در شهرستان علی‌آباد کتول در مقایسه با آق‌قلا است. در هر دو بوم‌نظام زراعی، وابستگی به ورودی‌های محیطی تجدیدناپذیر، بسیار بیشتر از ورودی‌های محیطی تجدیدپذیر، بازاری تجدیدپذیر و بازاری تجدیدناپذیر بود که به دلیل سهم زیاد آب زیرزمینی و فرسایش خاک از ورودی امرژی کل بود.   نتیجه‌گیری: کارآیی مصرف منابع، کارآیی اقتصادی، پایداری محیطی و پایداری اقتصادی در بوم‌نظام زراعی سویا در شهرستان آق‌قلا بیشتر از علی‎آباد کتول بود. اجرای راهکار‌های توصیه شده برای کاهش مصرف منابع تجدیدناپذیر در تامین ورودی‌های خریداری شده، در کنار آگاهی، آموزش و تشویق کشاورزان در این زمینه، در افزایش کارایی و پایداری محیطی و اقتصادی در بوم‌نظام‌های زراعی موثر است.