بررسی مورفومتریک، مولکولی و فیلوژنی گونه‌های انگل داکتیلوژیروس در کپور‌نقره‌ای (Hypophthalmichthys molitrix) و کپورسرگنده (Hypophthalmichthys nobilis) پرورشی استان گیلان با استفاده از ژن 28SrDNA

نویسندگان

1 بخش بهداشت و بیماری‌های آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آب‌های داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی، بندر انزلی، ایران

2 گروه انگل شناسی، دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 گروه ژنتیک و اصلاح نژاد آبزیان، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی، تهران، ایران

4 بخش بهداشت و بیماری‌های آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آب‌های داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی، بندر انزلی، ایران

5 دانشکده علوم جانوری و دامپزشکی، دانشگاه چارلز استارت، نیو سالت ولز، استرالیا

doi
10.22059/jvr.2019.274328.2892
چکیده

زمینۀ مطالعه: داکتیلوژیروس از انگل‌های خارجی شایع در آبشش کپور‌ماهیان است. این انگل‌ها از ویژگی میزبانی بالایی برخوردارند و بسیاری از گونه‌ها تنها واجد یک میزبان خاص می‌باشند. هدف: با توجه به گزارشاتی از گونه‌های داکتیلوژیروس اختصاصی کپور ‌‌نقره‌ای در کپور ‌سرگنده و نیز حضور داکتیلوژیروس‌های کپور‌سرگنده در کپور‌‌نقره‌ای اقدام به بررسی داکتیلوژیروس‌های شایع در این دو گونه ماهی گردید. روش‌کار: 81 عدد کپور‌ نقره‌ای و 82 عدد کپور‌‌ سرگنده از 10 مزرعه پرورش ماهی در استان گیلان صید و پس از تهیه لام مرطوب انگل‌های داکتیلوژیروس با گلیسرین ‌ژلاتین تثبیت شدند. به‌منظور ریخت‌سنجی نمونه‌ها از نرم افزارImage J برای 7 اندازه‌گیری نقطه ‌به‌ نقطه بر روی تصاویر به‌دست آمده استفاده شد. ترسیم نمونه‌های انگلی بوسیله لوله انجام و با کلیدهای شناسایی مقایسه و شناسایی انگل‌ها صورت گرفت. جهت بررسی مولکولی استخراج DNA از یک انگل داکتیلوژیروس انجام و تکثیر ناحیه 28SrDNA با پرایمر‌های مربوطه در دستگاه PCR انجام شد. نتایج: توالی‌های بدست آمده پس از بلاست در بانک ژن نتایج بررسی مورفولوژیک و مورفومتریک انگل‌ها را تأیید نمود. توالی‌ها به‌ترتیب با شماره‌های MG825611 و MG825765 برای انگل‌های داکتیلوژیروس هیپوفتالم‌ایکتیس و داکتیلوژیروس ساچنگتای جدا شده از کپور نقره‌ای و MH023397 و MH023399 برای انگل‌های داکتیلوژیروس آریست‌ایکتیس و داکتیلوژیروس نوبیلیس جدا شده از کپور‌‌ سرگنده در بانک‌ژن ثبت شدند. ترسیم درخت فیلوژنتیک قرابت ژنتیکی انگل‌های جدا شده از این ماهیان را نشان داد. نتیجه‌گیری نهایی: به‌نظر می‌رسد گاهی بطور ناخواسته و یا سهوی در کارگاه‌های تکثیر کشور، ماهیان دورگه تولید می‌شوند. عدم خلوص‌نژادی موجب می‌گردد تا این ماهیان علاوه بر راندمان رشد و پرورشی ضعیف‌تر، میزبان طیف وسیع‌تری از داکتیلوژیروس‌های اختصاصی کپور‌ نقره‌ای و کپور سرگنده باشند.