واکنش عملکرد دانه‌ی جو و باقلا به محلول‌پاشی اسید هیومیک در الگوهای مختلف کشت مخلوط

نویسندگان

1 گروه علمی کشاورزی، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران

2 دانشیار گروه علمی کشاورزی- دانشگاه پیام نور

doi
10.22034/saps.2023.57652.3085
چکیده

اهداف: این پژوهش با هدف ارزیابی عملکرد دانه‌ی جو و باقلا در الگوهای مختلف کشت مخلوط در شرایط کاربرد اسیدهیومیک در یک سیستم کشت کم‌نهاده اجرا گردید.مواد و روش‌ها: آزمایش به صورت فاکتوریل دو عاملی (5×3) بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در شهرستان شادگان اجرا شد. عامل اول شامل پنج الگوی کاشت شامل دو تیمار کشت خالص جو و باقلا و سه الگوی کشت مخلوط (50 درصد باقلا + 50 درصد جو، 80 درصد باقلا + 40 درصد جو و 40 درصد باقلا +80 درصد جو) و عامل دوم محلول‌پاشی اسید هیومیک شامل تیمار شاهد، غلظت سه درصد اسید هیومیک و غلظت شش درصد اسید هیومیک بود. یافته‌ها: بیشترین تعداد دانه در غلاف و غلاف در بوته در کشت خالص باقلا به دست آمد که با کشت مخلوط اختلاف معنی‌داری نداشت. بیشترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک باقلا در کشت خالص به دست آمد. کمترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک باقلا در تیمار کشت مخلوط با کمترین تراکم باقلا به دست آمد. با کاهش تراکم باقلا از 100 درصد به 40 درصد عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک باقلا کاهش یافتند. بیشترین عملکرد دانه و بیولوژیک جو نیز در تیمار کشت خالص بدست آمد. با محلول‌پاشی اسید هیومیک ، عملکرد دانه‌ی باقلا و عملکرد دانه‌ی جو افزایش یافت. نسبت برابری زمین برای هر سه الگوی کشت مخلوط بیشتر از یک به دست آمد. مزیت مالی نیز برای هر سه الگوی کشت مخلوط مثبت بود.