بررسی ارتباط آلل‌های ژن DLA- DRB1 و درماتیت آتوپیک در سگ

نویسندگان

1 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

5 گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jvr.2019.245889.2726
چکیده

زمینۀ مطالعه:مولکول‌های مجتمع عمده پذیرش بافتی (MHC)، در اتصال به پپتیدهای پادگنی و عرضه آن‌ها به لنفوسیت‌های T نقش مهمی دارند و تنوع آن‌ها با پاسخ‌های ایمنی و خودایمنی مرتبط است. ارتباط ژن‌ کدکننده MHC کلاس 2 در سگ (DRB1)با برخی بیماری‌های ایمنی سگ نشان داده شده است. هدف:کشف ارتباط بیماری درماتیت آتوپیک سگ با آلل‌های ژن DLA-DRB1. روش‌کار: تعداد 20 نمونه خون از سگ‌های مبتلا به درماتیت آتوپیک و 20 نمونه از سگ‌های سالم اخذ شد و پس از استخراج DNA با روش تحلیل HRM فراوانی ژنوتیپ‌های DLA-DRB1 و هتروزیگوتی و هوموزیگوتی آلل‌ها مشخص گردید. نتایج: بر‌اساس تحلیل HRM، نمونه‌ها در 9 تیپ (A تا I) قرار گرفتند. حضور آلل تیپ D در اگزون 2 ژن DLA-DRB1 احتمال ابتلا به درماتیت آتوپیک را افزایش می‌دهد (064/0 =p و 206/0=Odd ratio). همچنین هتروزیگوتی ژن DLA-DRB1 سبب افزایش خطر ابتلا به درماتیت آتوپیک می‌شود (090/0=p و 158/0=Odd ratio). نتیجه‌گیری نهایی: نتایج این مطالعه نشان داد که برخی آلل‌های ژن DLA-DRB1 می‌توانند در حساسیت یا مقاومت در برابر بیماری درماتیت آتوپیک سگ نقش داشته باشند.