تأثیر سیاستهای دولت هاشمی، خاتمی و احمدینژاد بر توسعه اقتصادی در ایران (1392-1368)
نویسندگان
1 دانشیار گروه مطالعات منطقهای دانشگاه تهران و استاد مدعو گروه علوم سیاسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه شاهد و استاد مدعو گروه علوم سیاسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه علوم سیاسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22126/ipes.2026.12678.1764چکیده
امروزه دولت همچنان بهعنوان یکی از مهمترین بازیگران عرصه اقتصاد محسوب میشود که میتواند روند توسعه جوامع را با سرعت کم یا زیاد پیش ببرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، یکی از موضوعات اساسی و در دست اقدام دولتها، سیاستگذاری در عرصه اقتصاد بوده است و دولتها پیوسته به دنبال اصلاح، تغییر ساختار و ماهیت اقتصادی ایران و متناسبسازی آن با اقتصاد بینالملل بودهاند. مقاله حاضر، با هدف بررسی تأثیرات سیاستهای دولتی در توسعه اقتصادی ایران طی سالهای 1368 تا 1392، به دنبال پاسخ به این پرسش است که سیاستهای دولتی در بازه زمانی یادشده چه تأثیراتی بر توسعه اقتصادی ایران داشته است؟ این پژوهش که دادههایش به روش اسنادی گردآوریشده، مدعی است که طی این سالها دولتهای سازندگی، اصلاحات و عدالتمحور همگی درصدد اصلاح اقتصاد ایران برآمدهاند، هرچند نتوانستند روندهای اقتصادی کشور را سامان دهند و بهتدریج زمینه برای تحول طبقاتی در جامعه ایران و رشد طبقه فقیر شهری تسهیل شده است. دولت سازندگی با شعار آزادسازی اقتصادی مسیر اصلاح و تحول را در پیش گرفت؛ دولت اصلاحات با شعار تنشزدایی و توسعه سیاسی به دنبال تعامل با بیشتر با جهان بود و دولت عدالتمحور که سیاست خود را در نقد سیاستهای اقتصادی دو دولت قبل قرار داده بود، کوشید در مسیر عدالت و توسعه اقتصادی بهپیش رود.