ارزیابی برخی روشهای مدیریت تلفیقی علفهای هرز در نخود دیم شهرستان اسلامآباد غرب، کرمانشاه
نویسندگان
1 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 گروه تولید و ژنتیک گیاهی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان
3 استاد گروه تولید و ژنتیک گیاهی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22034/saps.2022.47806.2737چکیده
هدف این تحقیق بررسی اثرات کاربرد تلفیقی شیوههای مختلف مدیریت علفهای هرز بر عملکرد و اجزای عملکرد نخود دیم (Cicer arietinum L.) رقم بیونیج بود.آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 15 تیمار و چهار تکرار انجام شد. عوامل آزمایشی عبارت از کاربرد علفکش شامل عدم کاربرد و کاربرد علفکش پیریدیت، تراکم گیاه زراعی شامل 30، 40 و 50 بوته درمترمربع و کولتیواسیون شامل کاربرد و عدمکاربرد کولتیواسیون بودند. همچنین سه تیمار وجینِ کامل متناظر با هریک از تراکمهای نخود در نظر گرفته شد.زیستتوده علفهای هرز 30 روز پس از سمپاشی، با کاربرد انفرادی پیریدیت و کولتیواسیون بهترتیب 95 و 60 درصد و با کاربرد توام دو روش تا 99 درصد کاهش یافت. با کاربرد پیریدیت بهترتیب ارتفاع بوته و عملکرد دانه نخود 3/1 و 5/2 برابر شد و با یکبار کولتیواسیون تعداد غلاف در بوته و عملکرد دانه 37 و 31 درصد افزایش یافت. تعداد غلاف در بوته، تعداد و وزن دانه در بوته و وزن خشک تکبوته در تراکم 30 بوته درمترمربع بیشترین مقدار و بهترتیب 7/2، 1/3، 9/3 و 6/2 برابر بیشتراز میانگین تیمارهای تراکم و کولتیواسیون بدون کاربرد پیریدیت بود. عملکرد دانه نخود با کاربرد تلفیقی پیریدیت و کولتیواسیون در تراکم 50 بوته در مترمربع تفاوت معنیداری با تیمار عاری از علفهرز (هر سه تراکم 30 و 40 و 50 بوته در مترمربع) نداشت. تلفیق کاربرد پیریدیت و کولتیواسیون، با تراکم 50 بوته درمترمربع در شرایط دیم میتواند به منظور دستیابی به عملکرد مطلوب نخود، سودمند و لذا قابل توصیه باشد.