اثر روشهای غیرشیمیایی در تلفیق با علفکش تریفلورالین بر علف هایهرز و عملکرد ریحان (Ocimum bacilicum L.)
نویسندگان
1 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
2 استاد گروه اکوفیزیولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
3 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
doi
10.22034/saps.2023.56391.3037چکیده
اهداف: تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر روش های غیرشیمیایی شامل مالچ زنده، مالچ کلش گندم و وجین دستی در ترکیب با علفکش تریفلورالین بر کنترل علفهایهرز و عملکرد ریحان اجرا شد. مواد و روشها: آزمایش در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه تبریز در سال 1401 بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با 12 تیمار و سه تکرار اجرا شد. تیمارهای مدیریت علف هرز شامل کاربرد علفکش تریفلورالین (ترفلان با فرمولاسیون 48 %EC) به مقدار 100 درصد توصیه شده (5/2 لیتر در هکتار)، کاربرد علفکش تریفورالین به مقدار 50 درصد توصیه شده (25/1 لیتر در هکتار)، کاربرد علفکش تریفورالین به مقدار 50 درصد توصیه شده در تلفیق با مالچ زنده گاودانه، مالچ کلش گندم و یکبار وجین دستی و استفاده از تیمارهای غیرشیمیایی ذکر شده به تنهایی (بدون کاربرد تریفلورالین) بودند.یافتهها: بیشترین درصد کاهش زیست توده علفهای هرز در تیمار تریفلورالین 50% + یک بار وجین دستی (85%) مشاهده شد که تفاوت معنیداری با تیمارهای یک بار وجین دستی (83%)، تریفلورالین 50% + مالچ کلش گندم (65%) و کاربرد تریفلورالین 100% (62%) نداشت. بیشترین وزن خشک ریحان (260 گرم در متر مربع) در تیمار تریفلورالین 50% + یک بار وجین دستی حاصل شد. نتیجهگیری: استفاده از تیمارهای مدیریت علفهرز شامل یک بار وجین دستی و تریفلورالین 50% + مالچ کلش گندم میتواند در راستای کاهش مصرف علفکشها و تولید پایدار ریحان به کشاورزان معرفی شود.