اثر کود اوره و برخی کودهای آلی بر رشد و عملکرد مزرعهای باقلا (Vicia faba L.)
نویسندگان
1 استاد گروه اکوفیزیولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 استاد گروه اکوفیزیولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 کارشناسی ارشد فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
4 ایران، تبریز، دانشگاه تبریز، دانشکده کشاورزی، گروه اکوفیزیولوژی گیاهان زراعی
doi
10.22034/saps.2023.58085.3099چکیده
اهداف: استفاده از کودهای شیمیایی موجب مشکلات زیست محیطی گردیده است. بنابراین، کاربرد کودهای آلی به عنوان یک راهکار مناسب جهت حفظ باروری خاک و افزایش بهرهوری کود میباشد. مواد و روشها: برای بررسی اثر کودهای آلی و شیمیایی بر خصوصیات رشدی و عملکرد مزرعهای باقلا (Vicia faba L.)، آزمایشی به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1400 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، طراحی و اجرا گردید. در این آزمایش تیمارها چهار منبع مختلف کودی شامل کود شیمیایی نیتروژن دار اوره (50 کیلوگرم در هکتار)، خاک برگ (5 تن در هکتار)، کود دامی (8 تن در هکتار)، ورمی کمپوست (5 تن در هکتار) و شاهد بود.یافتهها: بیشترین شاخص کلروفیل، ارتفاع بوته، تعداد نیام در بوته، وزن صددانه، عملکرد دانه و زیست توده از کاربرد کود شیمیایی اوره حاصل شد که از لحاظ آماری تفاوت معنی داری با کود دامی نداشت. بالاترین شاخص سطح برگ و تعداد برگ در بوته در کاربرد کود دامی گاوی نسبت به سایر تیمارهای کودی برتر بود و تفاوت معنیداری با کود اوره نداشت.نتیجهگیری: به منظور تولید زیست توده و عملکرد دانه بیشتر در باقلا دو تیمار کود شیمیایی اوره و کود دامی گاوی مطلوبترین تیمار تغذیهای شناسایی شدند. در تولید باقلا در راستای کشاورزی پایدار استفاده از کود دامی گاوی به مقدار 8 تن در هکتار علاوه بر بهبود تولید محصول میتواند جایگزین مصرف کودهای شیمیایی نیتروژن دار از جمله اوره شود.