روش استاد و شاگردی، از نگاهی دیگر
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
در حاشیة کارهای ارزشمند چهار دهة اخیر در بازخوانی وجوه معنوی و عرفانی نظام استاد و شاگردی، این مقاله طرح نگاهی دیگر به روش استاد و شاگردی را دنبال میکند. در این نگاه دیگر، روش استاد و شاگردی نه فقط یک نهاد فرهنگی معنوی متعلق به گذشته بلکه بعنوان یک روش مؤثر و کارآمد امروزی در فرایند آموزش مهارتهای حرفهای بهحساب میآید، روشی که روانشناسی آموزشی چند دهة اخیر، گام به گام به کشف دوبارة وجوه و حدود آن نائل گشته است. در تبیین این زاوی? نگاه آموزشی، پس از ذکر شواهدی از اهمیت یافتن روزافزون و نیز تلاشهای انجام شده برای عملیاتی کردن اصول روش استاد و شاگردی در کاربردهای آموزشی روز، توجه دوبارة روانشناسی شناختگرا به این روش و بازخوانی آن در قالب وجوه ششگان? مدلی با عنوان "روش استادوشاگردی شناختی" معرفی میشود. آنگاه با تبیین نظریههای مهمی که یافتههای آنها بطور مستقیم یا غیرمستقیم معطوف به ویژگیهای برتر روش استاد و شاگردی است، به "وجهی" که در مدل شناختی استاد و شاگردی مغفول مانده، یعنی وجه عاطفی انسان: نگرشها، ارزشها، و ویژگیهای شخصیتی، اشاره میگردد. در بخش پایانی، ضمن ارائ? مدلی کاملتر شده، وجه عاطفی نیز از منظر روانشناسی آموزش مورد وارسی قرار گرفته و نقش و جایگاه آن در کارآیی فرایند آموزش مهارتهای حرفهای برشمرده میشود.