شیب بهینۀ گردآورهای خورشیدی و مقایسه با حالت نصب شده روی نمای جنوبی در تهران

نویسندگان

1 دانشیار واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی

2 کارشناس ارشد انرژی معماری، دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران

3 دانشیار دانشکدۀ معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران

doi
چکیده

از مواردی که امروزه در محافل علمی جهان بیشتر مطرح می‌شود، بحران انرژی و نیز بحران محیط زیست است. یکی از راهکارهای مقابله با این بحران‌ها، به‌کار‌گیری انرژی‌های پاک و تجدیدپذیر و به خصوص انرژی خورشیدی است. گردآورهای خورشیدی از پر‌کاربردترین سامانه‌هایی هستند که در ساختمان‌ها برای بهره‌گیری مستقیم از انرژی تابشی خورشید و حرارت آن به‌کار گرفته می‌شود. در سامان? ترکیبی خورشیدی که از گرمای حاصل از انرژی خورشیدی برای تامین آب‌گرم مصرفی و گرمایش ساختمان بهره می‌گیرد نیز از این گردآورها استفاده می‌شود. یکی از مسائلی که برای استفاد? بهینه از این گردآورها بسیار مهم و حیاتی است، اتخاذ یک زاوی? شیب مناسب رو به جنوب است که حداکثر تابش دریافتی از خورشید را جذب نماید. آنچه این نوشتار در پی آن است، محاسب? زاوی? شیب بهین? گردآورهای خورشیدی برای شهر تهران با استفاده از یک الگوی ریاضی و بحث پیرامون آن است. بدین منظور تابش دریافتی ماهانه گردآور خورشیدی تخت، با زوایای گوناگون محاسبه شده و نتایج جهت انتخاب زاوی? شیب بهینه برای سامان? ترکیبی خورشیدی مقایسه و بررسی می‌شوند. در پایان نتایج با حالتی که گردآور روی نمای جنوبی ساختمان نصب شود، مقایسه و مزایای آن ذکر شده است.