تأثیر کاربرد نیتروژن در برخی صفات کمی و کیفی جو درکشت مخلوط با ماشک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه صنعتی شاهرود
2 عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
3 دانشگ گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22034/saps.2023.55504.3004چکیده
بهمنظور مطالعهی پتانسیل تولید و توان رقابتی گیاهان جو و ماشک در الگوی کشت مخلوط تحت تأثیر الگوهای مختلف کاشت و استفاده از کود نیتروژن، آزمایشی در سال زراعی 98-1397 در دو ایستگاه تحقیقاتی دیم سیساب و شیروان استان خراسان شمالی اجرا شد. نوع طرح آزمایشی بصورت اسپیلت پلات بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی بود که فاکتور اصلی شامل کود نیتروژن در سه سطح (صفر، 50 و 100 کیلوگرم در هکتار) و فاکتور فرعی الگوهای مختلف کشت در پنج سطح (تک کشتی جو، تک کشتی ماشک، نسبتهای افزایشی: 15، 30 و 45 افزایش تراکم ماشک به جو) و کشت از نوع درهم و افزایشی بود. نتایج نشان داد، بر اساس مقایسه میانگین اثر متقابل نیتروژن*اجزای کشت مخلوط بیشترین میزان خاکستر جو در تیمار کشت مخلوط 100:45 و در تیمار کودی 100 کیلوگرم نیتروژن حاصل شد در حالیکه کمترین مقدار این صفت مربوط به تیمارهای کشت مخلوط 100:15 و کشت خالص جو بود که در تیمار عدم استفاده از نیتروژن حاصل شد.. بر اساس نتایج مقایسه میانگین اثرات متقابل سه گانه بیشترین عملکرد دانه در کشت خالص جو و در تیمار نیتروژن 100 کیلوگرم (1675 کیلوگرم در هکتار) به دست آمد که مربوط به منطقه سیساب بود و کمترین آن در کشت مخلوط 100:30 و تیمار کودی 50 کیلوگرم نیتروژن (790 کیلوگرم در هکتار) که در منطقه شیروان به دست آمد شاخص نسبت برابری زمین در تیمار کشت مخلوط 100:45 و کود نیتروژن 50 کیلوگرم بیشترین مقدار (158/1=LER) را داشت که در منطقه شیروان حاصل شد؛