بررسی تأثیر کاربرد سیستم آبیاری قطره‌ای در میزان تولید انگور یاقوتی و عوامل مؤثر بر پذیرش آن در شهرستان زابل

نویسندگان

1 دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه زابل

2 عضو هیئت علمی مؤسسة پژوهش‏های برنامه‏ریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعة روستایی

3 استادیار اقتصاد کشاورزی، دانشگاه سیستان و بلوچستان

doi
10.30490/aead.2019.95474
چکیده

محصول انگور یاقوتی از مهم‏ترین محصولات باغی شهرستان زابل است که به صورت نوبرانه برداشت می­شود. در پژوهش حاضر، میزان عملکرد انگور در واحد سطح در چارچوب دو روش آبیاری قطره­ای و سنتی با استفاده از دو مدل بیزالیا و مدل لاجیت بررسی و برخی عوامل اقتصادی، مدیریتی و محیطی مؤثر بر پذیرش آبیاری قطره­ای در میان انگورکاران شهرستان زابل تجزیه‏وتحلیل شد. اطلاعات موردنیاز با استفاده از تکمیل پرسش‏نامه از 197 انگورکار شهرستان زابل (که از طریق نمونه­گیری تصادفی طبقه­بندی‎شده انتخاب شدند) و اسناد کتابخانه‏ای به دست آمد. نتایج مدل بیزالیا[1] نشان داد که استفاده از آبیاری قطره‏ای دو اثر مستقیم و غیرمستفیم بر افزایش عملکرد در واحد سطح انگور دارد. این عملکرد در اثر مستقیم، بدون تغییر در میزان مصرف نهاده­ها، 14/24 درصد و در اثر غیر مستقیم، با تغییر در میزان مصرف نهاده­ها، 35/4 درصد افزایش یافته است. درمجموع، استفاده از آبیاری قطره‏ای در باغ‏های انگور باعث 5/28 درصد تغییر در عملکرد (کیلوگرم/ هکتار) می­شود. نتایج مدل لاجیت همچنین نشان داد که در پذیرش آبیاری قطره­ای متغیرهای سن کشاورز، تعداد نیروی کار خانوادگی و وضعیت دسترسی به آب تأثیر منفی و متغیرهای مساحت مزرعه، سطح سواد، شغل کشاورز، شیب زمین، درآمد کشاورز، نوع بهره‏برداری از زمین، کلاس­های آموزشی و ترویجی و دسترسی به اعتبارات و تسهیلات تأثیر مثبت و معنی­دار دارند. [1]. Bisaliah Model