تأثیر منابع مختلف کود فسفره بر خصوصیات مورفوفیزیولوژیک و زراعی سویا (Glycine max) رقم پارسا
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج
2 دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج
3 عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه یاسوج
4 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج
doi
10.22034/saps.2023.55269.2994چکیده
مقدمه و اهداف: وابستگی بیش از حد به مصرف کودهای شیمیایی جهت تولید محصولات کشاورزی امروزه منجر به مشکلات عمده زیستمحیطی شده است. لذا جهت کاهش آلودگی خاک و هزینه تولید کودهای شیمیایی استفاده از کودهای زیستی ضروری می باشد. این تحقیق با هدف تعیین مقدار مناسب کود شیمیایی فسفره در ترکیب با کودهای زیستی سویا انجام گرفت.مواد و روش: آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار انجام گرفت. فاکتور اول شامل کاربرد کود شیمیایی فسفره (صفر،60، 120و 180 کیلوگرم در هکتار سوپرفسفاتتریپل) و فاکتور دوم شامل کاربرد کود زیستی فسفره (شاهد، کود زیستی فسفاته بهرشد، قارچ مایکوریزا، کود زیستی فسفاته بهرشد + قارچ مایکوریزا بود.یافته ها: افزایش کود شیمیایی فسفره از صفر تا 180 کیلوگرم در هکتار باعث افزایش معنی دار شاخص کلروفیل (17 درصد) ارتفاع بوته (5/8 درصد)، ، میزان نور جذب شده (6/1 درصد)، عملکرد بیولوژیک (24 درصد) و اجزائ عملکرد سویا شد. کودهای زیستی نیز افزایش معنی داری در صفات مذکور ایجاد نمود. برهمکنش کودهای شیمیایی و زیستی فسفره نیز بر شاخص سطح برگ و عملکرد دانه سویا معنیدار گردید و در هرسطح از مصرف کود شیمیایی بیشترین مقدار این صفات مربوط به کاربرد کود زیستی فسفاته به رشد+ قارچ مایکوریزا بود.نتیجه گیری: با افزایش مصرف کود شیمیایی فسفره از کارایی کاربرد کودهای زیستی در بهبود عملکرد دانه سویا کاسته شد. لذا میتوان اظهار داشت در راستای دستیابی به تولید پایدار سویا بایستی از ترکیب کودهای زیستی و مقادیر پایین تر کود شیمیایی فسفره بهره برد.