تأثیر خاکپوش‌های آلی و پلاستیکی بر زیست توده علف‌های هرز، شاخص های کیفی و عملکردپیاز خوراکی (Allium cepa L.)

نویسندگان

1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران.

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد اگرواکولوژی دانشگاه جیرفت

3 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه جیرفت

doi
10.22034/saps.2023.54439.2959
چکیده

آزمایش در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 99-1398 در مزرعه ای واقع در شهرستان جیرفت اجرا شد. .تیمارهای آزمایش شامل پنج سطح خاکپوش غیرآلی پلاستیک سیاه، پلاستیک سفید، خاکپوش آلی از نوع کاه و کلش گندم، وجین دستی و تیمار شاهد بودند. بیشترین ارتفاع سوخ (1/73 میلی متر)، قطر سوخ (69 میلی متر)، قطر گلوگاه (3/13 میلی‌متر) و عملکرد سوخ ( 55707 کیلوگرم در هکتار)، حداکثر دما و درصد رطوبت وزنی خاک در تیمار خاکپوش سیاه به‌دست آمد. بطوریکه عملکرد سوخ، قطر سوخ واسیدهای آلی در تیمار خاکپوش سیاه نسبت به شاهد به ترتیب 8/48، 6/46 و 3/31 درصد افزایش داشت و بیشترین مقدار گوگرد در تیمار کاه و کلش مشاهده شد که با تیمار خاکپوش سیاه تفاوت معنی‌داری نداشت. بیشترین و کمترین زیست‌توده علف های ‌هرز به ترتیب در مرحله اول و سوم نمونه برداری در تیمار شاهد و خاکپوش سیاه حاصل شد. نتایج این پژوهش نشان داد بهبود صفات کمی و کیفی پیاز تحت تاثیر نوع خاکپوش مورد استفاده قرار گرفت به‌طوری که استفاده از خاکپوش مناسب در کاهش تعداد و زیست‌توده علف‌های هرز و تولید عملکرد مطلوب پیاز خوراکی نقش بسزایی داشت. با توجه به نتایج تحقیق تیمار خاکپوش پلاستیک سیاه بهترین تیمار جهت کنترل علف های هرز و تولید عملکرد مطلوب پیشنهاد می گردد.