تاثیر کودهای فسفاته و هیومیکی بر شاخص‌های کمی، کیفی و غلظت عناصر غذایی برگ گیاه گلرنگ

نویسندگان

1 مدیرعامل شرکت قیزیل توپراق سهند، مراغه، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دانشیار گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.

4 مرکز مطالعات کشاورزی پایدار، دانشکده علوم گیاهی ومحیطی، دانشگاه نیومکزیکو، آمریکا

doi
10.22034/saps.2023.55579.3007
چکیده

این تحقیق به منظور امکان کاهش یا جایگزینی کود فسفات با اسید‌هیومیک در جهت بررسی بر خصوصیات-رشدی، عملکرد دانه وجذب عناصرغذایی پرمصرف و کم مصرف در گیاه گلرنگ در راستای کاهش هزینه‌ها و افزایش برداشت انجام گردید. برای این منظور ازکود سوپرفسفات تریپل و اسید هیومیک (لئوناردیت) در تیمارهای ترکیبی و جداگانه در کشت گلرنگ استفاده شد.کشت گلرنگ رقم گلدشت با 9 تیمار در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی انجام شد. صفات ریخت‌شناسی، رویشی، عملکردی و عناصرغذایی در برگ گیاه گلرنگ اندازه‌گیری شد. تیمار P50H100 در ارتفاع بوته، قطرساقه، تعدادشاخه اصلی، فتوسنتز، کلروفیل، هدایت روزنه‌ای، تعداد طبق، وزن صددانه، عملکرد دانه، وزن خشک اندام‌هوایی، شاخص‌برداشت، درصد‌روغن و محصول‌روغن بیشترین مقدار را داشت. بعد از تیمار P50H100 تیمار H200 و P25H150 نتایج بیشتر و معنی داری در این شاخص‌ها داشتند. تیمار P50H100 بیشترین درصد نیتروژن برگ، تیمار P50H100 و P50 بیشترین درصد فسفر برگ، تیمارهای H200، P25H150 و P50H100 بیشترین مقدار پتاسیم برگ، تیمار H200 بیشترین مقدار کلسیم برگ، تیمار P25H150 بیشترین مقدار منیزیم برگ، تیمار H200 بیشترین مقدار آهن و روی برگ، تیمارهای H200 و P25H150 بیشترین مقدار منگنز برگ و تیمار P25H150 بیشترین مقدار مس برگ را داشت.این تحقیق نشان داد با تیمار P50H100 می‌توان به بیشترین عملکرد معنی‌دار دست یافت. بعد از این تیمار، تیمارهای H200 و P25H150 نتایج معنی‌داری داشت و مناسب بود. تیمارهای P100 و P50 و همچنین تیمار H100 و P25H50 نتایج معنی‌داری نسبت به تیمارهای برتر نداشتند. استفاده همزمان لئوناردیت با فسفر نتایج بیشتر و معنی‌داری نسبت به کاربرد فسفر به صورت تنهایی داشت.