تغییرات عملکرد علوفه خشک در یونجه همدانی (Medicago sativa) در ارتباط با سطوح مختلف تراکم کاشت و زمان برداشت

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مهندسی کشاورزی (اصلاح نباتات و ژنتیک)، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 دانشیار، دانشکده کشاورزی- دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران.

3 استادیار، گروه علوم کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22034/saps.2023.55948.3017
چکیده

به منظور ارزیابی اثر تراکم کشت و مرحله برداشت بر تولید علوفه خشک در یونجه، آزمایشی طی دو سال زراعی 1397-1396 و 1398-1397 در دانشگاه بوعلی سینا همدان به اجرا درآمد.آزمایش به صورت کرت های خرد شده نواری با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار انجام شد.عامل تراکم کاشت در سه سطح و عامل زمان برداشت علوفه در چهار مرحله فنولوژیکی مطالعه شدند.نتایج مقایسه میانگین نشان داد که برداشت علوفه در مرحله 10 درصد گلدهی منجر به افزایش معنی دار عملکرد علوفه خشک در چین اول و چین دوم و عملکرد علوفه سالیانه در مجوع دو سال گردید.نتایج مقایسه میانگین اثر متقابل تراکم کشت و تاریخ برداشت علوفه در سال اول نشان داد که افزایش فاصله ردیف به 50 و 60 سانتیمتر و برداشت علوفه در مرحله 10 درصد و 50 درصد گلدهی منجر به افزایش معنی دار عملکرد علوفه خشک در چین دوم و عملکرد علوفه سالیانه گردید.در این مطالعه در هر دو سال آزمایش تأخیر در زمان برداشت علوفه منجر به افزایش معنی دار ارتفاع بوته گردید.برداشت در اوایل دوره گلدهی منجر به افزایش معنی دار ارتفاع کانوپی نسبت به برداشت در مرحله اوایل غنچه دهی می گردد.کاهش تراکم کشت از طریق افزایش فاصله ردیف به 50 و 60 سانتیمتر و نیز برداشت علوفه در مرحله 50 درصد گلدهی منجر به افزایش معنی دار عملکرد علوفه خشک در چین اول گردید.بنابراین کشت با تراکم کمتر و تأخیر در زمان برداشت علوفه تا 50 درصد گلدهی،با هدف افزایش عملکرد علوفه خشک سالیانه توصیه می شود.