مطالعه بالینی همزمانی دو رخداد کف نازک و زخم بافت شاخی ناحیه پاشنه در تلیسه‌‌های تازه‌زا

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jvr.2019.232382.2620
چکیده

زمینۀ مطالعه: لنگش همواره به عنوان یک معضل جدی در گله گاو شیری مورد توجه بوده است که می‌تواند سبب کاهش تولید شیر، کاهش نرخ آبستنی و همچنین افزایش حذف زودرس گاو از گله گردد. کوتاهی انگشت و نیز نازکی کف بیشترین نقش را در ایجاد فشار بر روی پاشنه و شیار‌های  جانبی آن و در نتیجه زخم بافت شاخی ناحیه پاشنه و لنگش دارد. هدف: پژوهش حاضر در راستای نشان دادن همزمانی این دو رخداد، در نسبت‌‌های  اپیدمیک در سطح گله است. روش‌کار: مطالعه حاضر بر روی 110 رأس تلیسه تازه‌زا در سطح گله صورت گرفت. گاو‌های  لنگ با استفاده از fact sheet ارائه شده توسط (AABP)  American Association of Bovine Practitioners انتخاب شدند. طول دیواره پشتی کمتر از 5/7 سانتی‌متر و طول کمتر از 5 سانتی‌متر در کف (اندازه‌گیری با claw check) به عنوان معیار انتخاب کف نازک و همچنین حضور ضایعات V شکل سیاه رنگ در شیار‌های  جانبی پاشنه به عنوان معیار زخم بافت شاخی ناحیه پاشنه در نظر گرفته شد. نتایج: در 50 رأس تلیسه تازه‌زا، همزمانی کف نازک و زخم واقع در شیار‌های  جانبی بافت شاخی پاشنه با توزیعی مشابه عمدتاً در انگشتان اندام حرکتی خلفی مورد تأیید بالینی قرار گرفت. کمترین میانگین طول دیواره پشتی 02/1±54/66 میلی‌متر و کمترین میانگین ضخامت کف 78/1±98/43 میلی‌متر در اندام خلفی سمت چپ مشاهده شد. نتیجه‌گیری نهایی: با توجه به نتایج حاصل از این بررسی ضمن صحه‌گذاری بر نامگذاری New Concrete Disease، لنگش ناشی از همزمانی این دو عارضه مورد تایید بالینی قرار گرفت.