اثرات هیومات سدیم و پروبیوتیک بر عملکرد، خصوصیات لاشه، ایمنی و مورفولوژی روده در جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اردبیل، ایران
2 گروه زیست شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
3 گروه زیست شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
doi
10.22059/jvr.2018.252766.2765چکیده
زمینۀ مطالعه: برای حذف آنتیبیوتیکها از صنعت پرورش طیور، یافتن جایگزینهایی مناسب برای بهبود صفات تولیدی و سلامتی پرنده امری ضروری است. در این میان، ترکیبات و مواد افزودنی با منشاء طبیعی یکی از بهترین گزینهها در این رابطه محسوب میشوند. هدف: بررسی تأثیر کاربرد هیومات سدیم و پروبیوتیک و برهمکنش آنها در تغذیه جوجههای گوشتی روی شاخصهای عملکردی، خصوصیات لاشه، فراسنجههای مورفولوژیکی روده و ایمنی در جوجههای گوشتی بود. روشکار: برای این منظور از 336 قطعه جوجه گوشتی جنس نر سویه راس 308 از سن 1 الی 42 روزگی در قالب طرح کاملا تصادفی به صورت فاکتوریل3×2 در 4 تکرار 14 قطعهای استفاده بهعمل آمد، دو فاکتور آزمایشی شامل هیومات سدیم (حامی دام) در سه سطح صفر، 35/0 و 45/0 و پروبیوتیک در دو سطح صفر و 02/0 درصد جیره غذایی بود. نتایج: نتایج نشان داد که ضریب تبدیل غذایی تحت تأثیر اثرات اصلی افزودن هیومات سدیم و پروبیوتیک در دورههای آغازین و رشد قرار ندارد (05/0P>). لیکن ضریب تبدیل غذایی کل دوره، وزن زنده پایان دوره و شاخص تولید در تیمار دریافت کننده هیومات سدیم به میزان 35/0 درصد جیره بهتر از سایرین بود (05/0>P). وزن نسبی لاشه در تیمارهای دریافت کننده پروبیوتیک و هیومات سدیم نسبت به گروه شاهد از لحاظ آماری بیشتر بود و از میزان چربی حفره بطنی کمتری نسبت به شاهد برخوردار بودند (05/0>P). همچنین وزن نسبی روده در گروه دریافت کننده پروبیوتیک و هیومات سدیم از لحاظ آماری کمتر از گروه شاهد بود (05/0>P). ولی وزن نسبی سایر اندامهای داخلی تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نداشت (05/0P>). بیشترین میزان تیتر در واکنش به SRBC و ایمنوگلوبولین نوع G در تیمارهای دریافت کننده جیره حاوی 45/0 درصد هیومات سدیم و 02/0 درصد پروبیوتیک حاصل گردید (05/0>P). نتیجهگیری نهایی: استفاده از سطوح 35/0 درصد هیومات سدیم و 02/0 درصد پروبیوتیک در جیره غذایی جوجههای گوشتی باعث بهبود عملکرد رشد، خصوصیات لاشه و فراسنجههای مورفولوژیکی روده میگردد.