تأثیر کودهای زیستی عصاره جلبک دریایی و فسفات بارور 2 بر روی رشد، محتوی و عملکرد اسانس گشنیز(Coriandrum sativum)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه گیاهان دارویی، موسسه آموزش عالی غیر انتفاعی جهاد دانشگاهی کرمانشاه، کرمانشاه ایران
2 استاد یار، زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه ازاد، کرمانشاه
3 Department of Medicinal plant, Kermanshah, ACECR Institute of Higher Education, Kermanshah, Iran.
4 Ph.D. Student, Department of Horticultural Science, Faculty of Agriculture, Urmia University, Iran
doi
10.22034/saps.2023.54281.2951چکیده
چکیدهاهداف: هدف آزمایش بررسی تأثیر کودهای زیستی فسفاته و عصاره جلبک دریایی در افزایش صفات رشدی، کیفیت و کمیت گیاه گشنیز بود. مواد و روشها: این بررسی به صورت آزمایش مرزعهای در ماهیدشت کرمانشاه، طی سالهای1397- 1396، بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا گردید. فاکتور اول شامل عصاره جلبک در سه سطح (بدون عصاره، یک درصد و دو درصد) و فاکتور دوم کود تجاری فسفات بارور 2 در دو سطح ( مایهکوبی و بدون مایهکوبی) بودند.نتایج: نتایج نشان داد که اثر متقابل کود فسفاته زیستی و عصاره جلبک بر پارامترهای ارتفاع بوته، درصد و عملکرد اسانس دانه و غلظت فسفر در اندام هوایی معنیداری بوده است. بیشترین (844/0 درصد) میزان درصد اسانس در تیمار سطح دو درصد عصاره جلبک و مایهکوبی با کود زیستی فسفات بارور2 بدست آمد. بیشترین میزان عملکرد اسانس (962/4 کیلوگرم در هکتار) در ترکیب تیماری کود زیستی فسفات بارور 2 و عصاره جلبک دریایی یک درصد بدستآمد. همچنین، بیشترین میزان فسفر در اندام هوایی (583/3 درصد) در تیمار مایهکوبی با فسفات بارور 2 و عصاره جلبک دریایی دو درصد بدستآمد.نتیجه گیری: استفاده از کودهای زیستی فسفاته همراه با عصاره جلبک دریایی می تواند صفات رشدی، کیفیت و کمیت اسانس را در گیاه گشنیز بهبود ببخشد.
