بررسی نقش گیاهان پوششی(چمن)در بهبود دمای معادل فیزیولوژیکی و رطوبت نسبی(منطقه ی مورد مطالعه:استادیوم دانشگاه تبریز)

نویسندگان

1 گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز

2 گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز

doi
10.22034/saps.2023.53515.2930
چکیده

اهداف: هدف این پژوهش در جهت بررسی تاثیرات گیاهان پوششی(چمن) در بهبود میکرواقلیم می‌باشد.مواد و روش ها: این پژوهش به صورت میدانی ،تحلیلی و سنجشی،با روش تحلیل مقایسه گزینه های پیشنهادی در طراحی با استفاده از شبیه سازی در نرم افزار6-4-4 ENVI-MET و نرم افزار 3.1 Ray Manدر دو الگوی متفاوت در یک سایت ثابت ،به مدت 8 ساعت(10:00تا18:00) در تاریخ 10 تیر 99به عنوان گرم ترین روز سال صورت گرفت؛ اعتبارسنجی این پژوهش با مقایسه مقادیر پارامترهای خروجی مدل با اندازه‌گیری‌های میدانی انجام گرفته است.یافته ها:نتایج، حاکی از عملکرد بهینه الگوی کاشت گیاه پوششی( چمن ) در مقایسه با عدم وجود پوشش گیاهی ،در بهبود آسایش حرارتی و کاهش دمای فیزیولوژیکی می باشد؛ چراکه سبب افزایش رطوبت نسبی به مقدار0.06 درصد و کاهش شاخص آسایش محیطی(PMV) 0.005 و همچنین ،کاهش دمای معادل فیزیولوژیکی(PET) ، 0.23 درجه ی سانتی گراد شده است،بطور کلی شبیه سازی صورت گرفته، ساعات 11:00،12:00،18:00 بهینه ترین عملکرد پوشش گیاهی(چمن) را از نظر بهبود شرایط میکرواقلیم و ساعات 14:00،15:00،16:00ضعیف ترین عملکرد را شامل می‌شود.نتیجه گیری:بطورکلی در نتایج حاصل از پژوهش صورت گرفته، نشان از تاثیر مثبت یک گونه گیاهی پوششی (چمن)، در یک سایت مشخص که در اطراف ان گونه ی گیاهی دیگری وجود ندارد می تواند در تعدیل دما ،افزایش آسایش محیطی موثر واقع شود،برهمین اساس در منظر شهری برای بهبود از نظر آسایش محیطی و بصری، می توان از ترکیب کاشت درختان ،همراه با گیاهان پوششی و بهره مندی از الگوهای کاشت اصولی وترکیبی، تاثیرات اقلیمی را سیستماتیک‌تر و هدفمندتر کرد.

کلیدواژه‌ها