آموزش طراحی شهری: واکاوی شیوه های آموزشی با تاکید بر چارچوب مسئولیت اجتماعی

نویسندگان

1 گروه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس

2 گروه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس

3 گروه طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس

doi
چکیده

اهداف: در قرن بیست­ و­یکم، با توجه به تغییر پارادایم آموزش عالی در حرکت به سمت رویکرد مسئولیت اجتماعی دانشگاه­ از طرفی، و ماهیت پویا رشته طراحی شهری و هم­چنین چالش­های شهرسازی از طرف دیگر، اهمیت مطالعات آموزشی در این زمینه بسیار ضروری به نظر می­رسد. لذا هدف نوشتار حاضر، ضمن شناسایی شیوه ­های آموزشی رایج در طراحی شهری، فراهم کردن زمینه­ برای بازطراحی برنامه آموزشی طراحی شهری منطبق بر رویکرد مسئولیت اجتماعی است. روش: برای این منظور، مطالعات مربوط به مسئولیت اجتماعی دانشگاه و هم­چنین مطالعات آموزش طراحی شهری مرور گردید و از طریق گفت ­وگو با برخی متخصصین طراحی شهری، الگوی مسئولیت اجتماعی برای آموزش طراحی شهری پیشنهاد داده شد. یافته­ ها: یافته­ های پژوهش نشان­ دهنده توجه به چهار شیوه یادگیری- یاددهی شامل آموزش سنتی، پروژه ­محور، خدمات­ محور، و آموزش پایدار در برنامه ­های آموزشی طراحی شهری در مقطع کارشناسی ارشد است. هم­چنین الگوی مسئولیت اجتماعی برای رشته طراحی شهری در چهار بخش ارزش­ها، مدیریت، اعمال، و اثرات تدوین گردید. نتیجه­ گیری: نگاه مسئولیت اجتماعی می­تواند فرآیندهای دستیابی به توسعه پایدار را تسهیل نماید و با تاکید بر اهمیت اخلاق به تربیت متفکرین دغدغه ­مند و مسئول در این جهت گام بردارد