اثر نانوذره اکسید روی بر ویژگیهای فیزیولوژیکی، میزان تولید رزمارینیکاسید و بیان ژنهای TAT و 4-Cl در گیاه بادرنجبویه (Melissa officinalis L.)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، دامغان، ایران
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، نیشاپور، ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، نیشاپور، ایران
4 دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، دامغان، ایران
5 دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، دامغان، ایران
doi
10.52547/JCT.13.1.56چکیده
هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیر نانواکسید روی بر خصوصیات رشدی و فیزیولوژیکی، میزان تولید رزمارینیکاسید و بیان ژنهای کلیدی در مسیر بیوسنتزی این ترکیب در گیاه بادرنجبویه است.مواد و روشها: در این مطالعه، دانه رستهای 30 روزه بادرنجبویه با غلظتهای صفر، 06/0 و 12/0 میلیگرم بر لیتر نانوذرهاکسید روی تیمار شدند و سپس پارامترهای رشدی، میزان رنگیزههای فتوسنتزی، پرولین، گلایسین بتائین، پروتئین، فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانتی و میزان تولید رزمارینیکاسید مورد بررسی قرار گرفت. همچنین بیان ژنهای کلیدی در مسیر بیوسنتزی رزمارینیکاسید با روش Real-time PCR بررسی شد.نتایج: نتایج حاکی از این است که تیمار نانوذره اکسیدروی باعث افزایش رنگیزههای فتوسنتزی کلروفیلی، کاروتنوئیدها و فعالیت آنتی اکسیدانتی این گیاه شد. همچنین بیشترین میزان پرولین و گلایسین بتائین نیز تحت غلظت 12/0 میلیگرم بر لیتر این تیمار بهدست آمد. همچنین نانوذرهاکسید روی باعث افزایش بیان ژنهای مسیر بیوسنتزی رزمارینیکاسید (TAT و 4-Cl) و در نتیجه افزایش مقدار این ترکیب شد.نتیجهگیری: براساس نتایج این تحقیق نانوذره اکسیدروی میتواند بر مراحل رشدی و فیزیولوژیکی گیاه بادرنجبویه اثر گذاشته و بنابراین میتوان از آن بهمنظور افزایش تولید رزمارینیکاسید استفاده کرد.