بررسی اثر تلقیح با قارچ Serendipita indica و محلول‌پاشی برگی پتاسیم بر رشد و ویژگی‌های مورفوفیزیولوژیک زرین گیاه (Dracocephalum kotschyi) در شرایط تنش خشکی

نویسندگان

1 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران

2 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران

3 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران

doi
10.22034/saps.2023.53019.2908
چکیده

اهداف: تغذیه مناسب و همزیستی با میکروارگانیسم های مفید از جمله روش های بهبود رشد و افزایش مقاومت گیاهان در برابر تنش‌های غیرزیستی محسوب می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر قارچ Serendipita indica و محلول‌پاشی برگی پتاسیم بر رشد و ویژگی‌های مورفوفیزیولوژیک زرین گیاه در شرایط تنش خشکی است. مواد و روش ها: این آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل سطوح مختلف تلقیح با قارچ S. indica (تلقیح‌نشده و تلقیح‌شده با قارچ)، پتاسیم (0، 1 و 3 درصد) و تنش خشکی (ظرفیت زراعی و 50 درصد ظرفیت زراعی) می‌باشد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که تنش خشکی باعث کاهش زیست توده، محتوای نسبی آب، کلروفیل و پتاسیم می‌گردد. درحالیکه تلقیح با قارچ و تیمار با پتاسیم باعث افزایش صفاتی مانند زیست توده اندام هوایی و ریشه، محتوای نسبی آب، کلروفیل، پتاسیم و آنزیم های آنتی اکسیدان گردید و سبب کاهش آثار مضر تنش خشکی شد. تنش خشکی با افزایش نشت الکترولیت و مالون دی آلدئید باعث ناپایداری غشاء گردید در حالیکه تلقیح با قارچ و محلول پاشی پتاسیم میزان پراکسیداسیون لیپید و نشت الکترولیت را کاهش داد.نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت زرین گیاه و تاثیر افزایش زیست‌توده بر میزان ماده دارویی آن، تلقیح با قارچ S. indica و استفاده از محلول پاشی پتاسیم می‌تواند روش مناسبی جهت بهبود رشد این گیاه دارویی و افزایش مقاومت آن به تنش خشکی باشد.