بررسی اثر تاریخ کاشت و علفکش بنتازون بر کنترل علف های هرز و عملکرد سویا (Glycine max L.)
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
4 دانش آموخته دکتری زراعت، گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
doi
10.22034/saps.2022.51067.2859چکیده
اهداف: در این تحقیق اثر تاریخ کاشت و مصرف علفکش بنتازون روی کنترل علفهای هرز و عملکرد سویا بررسی شد.مواد و روشها: آزمایش بهصورت کرتهای خرد شده با چهار تکرار در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی انجام شد. عامل اصلی شامل پنج تاریخ کاشت و عامل فرعی شامل کاربرد علفکش بنتازون در 2 سطح بدون مصرف و مصرف بود. یافتهها: با تأخیر در کاشت و مصرف علفکش، کنترل خربزه وحشی و تاجریزی در 10 و 30 روز پس از سمپاشی افزایش یافت. کاشت دیرهنگام باعث کاهش عملکرد دانه (2/29 درصد) و بیولوژیک (1/41 درصد) سویا شد. کاشت دیرهنگام سبب کاهش زیست توده خربزه وحشی (99 درصد)، تاج ریزی (61 درصد) و سایر علفهای هرز (82 درصد) شد. مصرف علفکش زیست توده خربزه وحشی (51 درصد)، تاج ریزی (92 درصد) و سایر علفهای هرز (71 درصد) را کاهش داد. عملکرد دانه سویا در کاشت زودهنگام بیشتر (71 درصد) از کاشت دیرهنگام بود. در تاریخ کاشتهای دیرهنگام، تراکم خربزه وحشی و تاجریزی کمتر از تاریخ کاشت زودهنگام بود. تاخیر در کاشت سویا باعث تسریع در گلدهی، کوتاه شدن دوره رسیدگی و کاهش عملکرد سویا شد.نتیجهگیری: تاریخ کاشت زودهنگام سویا همراه با مصرف بنتازون باعث کاهش رشد علفهای هرز، کاهش خسارت به محصول و افزایش عملکرد سویا میشود که میتواند به کشاورزان توصیه شود.