تأثیر کودهای زیستی و محلول پاشی آهن و روی بر برخی صفات مورفولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه شوید (Anethum graveolens L.)
نویسندگان
1 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز. ایران.
2 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانش آموخته دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
4 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
doi
10.22034/saps.2023.54937.2970چکیده
امروزه استفاده از گیاهان دارویی به عنوان یکی از موثرترین روشها در زمینههای سلامت و تجارت در دنیا در حال افزایش است. از میان عوامل مورد نیاز گیاه، عناصر کممصرف نقش بسیار مهمی در تغذیه و افزایش عملکرد گیاهان ایفا میکنند. در سالهای اخیر به علت توجه روزافزون به تولید محصولات غذایی سالم و نیز در راستای جلوگیری از اثرات مضر کودهای شیمیایی، استفاده از کودهای زیستی مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی عملکرد، اجزای عملکرد و اسانس گیاه دارویی شوید در واکنش به کودهای زیستی فسفوزیست و نیتروزیست و محلولپاشی عناصر روی و آهن اجرا گردید. آزمایش بهصورت بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل محلولپاشی با عناصر روی، آهن و محلولپاشی توأم روی و آهن و تیمارهای کود زیستی شامل کاربرد کود زیستی فسفوزیست، نیتروزیست، کاربرد توأم کودهای زیستی فسفوزیست و نیتروزیست و شاهد بودند. نتایج نشان داد که بیشترین ارتفاع بوته، تعداد چتر در بوته، تعداد چترک در چتر، تعداد دانه در چترک، درصد و عملکرد اسانس اندام هوایی از ترکیب تیماری کاربرد تلفیقی کودهای زیستی نیتروزیست و فسفوزیست حاصل شد که تفاوت معنیداری با ترکیب تیماری محلولپاشی توأم روی و آهن نداشت. از لحاظ عملکرد دانه، وزن خشک ریشه و درصد و عملکرد اسانس دانه، کاربرد کودهای زیستی برتری بارزی نسبت به سایر تیمارها داشت. بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش، به منظور افزایش عملکرد، اجزای عملکرد و اسانس در گیاه شوید کاربرد تلفیقی کودهای زیستی نیتروزیست و فسفوزیست به عنوان مطلوبترین تیمار تغذیهای شناسایی شد.