انتخاب لاین های امیدبخش برتر جو با استفاده از شاخص های گزینشی مبتنی بر صفات مختلف

نویسندگان
زالی, حسن ID 1
پورابوقداره, علیرضا ID 2
کوهکن, شیرعلی ID 3
جبارب, مهدی ID 4
مرزوقیان, اکبر ID 5
قلی پور, احمد ID 6
براتی, علی ID 7
خیرگو, معصوم ID 8

1 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، داراب، ایران

2 موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر ، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

3 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران

4 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، داراب، ایران

5 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران

6 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گنبد، ایران

7 عضو هیات علمی بخش تحقیقات غلات موسسه تحقیقات موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال وبذر، کرج

8 بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گنبد، ایران

doi
10.22034/saps.2021.49073.2773
چکیده

اهداف: هدف از این تحقیق انتخاب لاین‌های برتر جو بر اساس تعدادی از صفات مورفو-فنولوژیکی با استفاده از شاخص‌های مختلف مبتنی بر مدل REML/BLUP و همچنین شاخص SIIG و مقایسه این شاخص‌ها بود.مواد و روش‌ها: در این تحقیق تعداد 17 لاین امیدبخش به‌همراه دو ژنوتیپ شاهد در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در سه ایستگاه تحقیقاتی شامل زابل، داراب و گنبد کاووس در سال زراعی 1400-1399 ارزیابی شدند.یافته‌ها: نتایج نشان داد بین مناطق و لاین‌‌های مورد بررسی از نظر همه صفات ارزیابی شده اختلاف معنی‌داری وجود دارد. نتایج REML نشان داد که بیشترین و کمترین مقدار وراثت‌پذیری به‌ترتیب مربوط به وزن هزاردانه و دوره پر شدن دانه است. شاخص MSTI سه ژنوتیپ G9، G2 و G3 و شاخص FAI-BLUP وMGIDI لاین‌‌های G13، G11 و G3 را به‌عنوان برترین لاین‌‌ها از سایر لاین‌‌ها و ژنوتیپ‌های شاهد متمایز کردند. بر اساس نتایج شاخص SIIG، لاین‌‌های ‌G7، G2، G8 و G17 جزو لاین‌‌های برتر بودند و همچنین عملکرد دانه بیشترین همبستگی را با شاخص SIIG نشان داد. نتیجه‌گیری: به‌طور کلی با مقایسه نتایج به‌دست آمده از شاخص‌های مختلف، لاین‌های انتخابی با شاخص SIIG به-دلیل عملکرد دانه بالا و وزن هزاردانه بیشتر به‌عنوان لاین‌های منتخب برای آزمایشات تکمیلی (مانند ارزیابی سازگاری و پایداری) انتخاب شدند. علاوه براین، لاین‌های انتخابی با استفاده از شاخص‌های FAI-BLUP وMGIDI زودرس و دارای وزن هزار دانه بالا بودند اما عملکرد آنها از هر دو شاهد آزمایش پایین‌تر بود.

کلیدواژه‌ها
پارامترهای ژنتیکی, ژنوتیپ ایده‌آل, شاخص‌های انتخاب, روش REML/BLUP, مدل مخلوط