اثربخشی آموزش مهارت های خودآگاهی، تصمیم گیری و ارتباطی بر سازگاری و مسئولیتپذیری چندبعدی دانشجویان نو ورود پسرخوابگاهی
نویسندگان
1 دکترای روانشناسی تربیتی، مرکز مشاوره و سلامت، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 دکترای روانشناسی عمومی، مرکز مشاوره و سلامت، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22054/qccpc.2026.89510.3550چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودآگاهی، تصمیم گیری و ارتباطی بر سازگاری و مسئولیت پذیری چند بعدی دانشجویان نو ورود پسر خوابگاهی دانشگاه زابل انجام شد. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بوده، جامعه آماری، شامل کلیهی دانشجویان نو ورود پسر خوابگاهی دانشگاه زابل که در سال تحصیلی 1404-1403 مشغول به تحصیل بودند و تعداد آنان برابر 468 نفر بود.نمونه آماری شامل 30 نفر بودند.روش نمونه گیری به روش تصادفی خوشهای چند مرحلهای بود که از میان نمونه 15 دانشجو برای هرگروه به صورت تصادفی گمارده شدند.ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ(1993)، مسئولیت پذیری لوئیس (2001) و دستورالعمل جلسات آموزش مهارت های زندگی (کتاب راهنمای مدرس، تألیف و گردآوری امامی نایینی ، 1390) بود. یافتهها نشان داد آموزش مهارتهای خودآگاهی، تصمیم گبری و ارتباطی برای هر یک از متغیرهای سازگاری و مسئولیتپذیری چند بعدی دانشجویان معنادار است (001/0> P). در نتیجه این پژوهش بهروشنی نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی شامل مؤلفههای خودآگاهی، تصمیم گبری و ارتباطی بر ارتقاء سازگاری(ابعاد عاطفی، اجتماعی و آموزشی) و مسئولیتپذیری چندبعدی(خود و دیگران) دانشجویان نو ورود پسر خوابگاهی دانشگاه زابل اثر مثبت و معناداری دارد.