ارزیابی نقش منظر شهری انسان گرا در سرزندگی خیابان های شهری تبریز از دیدگاه شهروندان (مطالعه موردی: خیابان امام تبریز)
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 دانشجوی دکترای گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 استادیار، گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 استادیار، گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
چکیده
بیان مسئله: درواقع خیابانهای شهری بهعنوان مهمترین بخش از ساختار منظر شهری، منعکسکننده ارزشها و روابط اجتماعی-فرهنگی شهروندان بوده و بهخوبی میتواند بر مبنای آنها امکان زیستن در شهر و برقراری تعاملات اجتماعی را تسهیل و یا بر آنها تأثیر گذارد. از اینرو حرکت بهسوی فضاهای سرزنده شهری با وجود فضاهای عمومی پویا و انسانمحور که زمینه حضور فعال انسانها را در محیط فراهم نماید، در شهرها ضرورت بیشتری مییابد. هدف: هدف تحقیق حاضر ارزیابی نقش منظر شهری انسانگرا در سرزندگی خیابانهای شهری تبریز از دیدگاه شهروندان میباشد. روشها: تحقیق بهصورت توصیفی-تحلیلی با هدف کاربردی میباشد. برای تعیین حجم نمونه از روش گلوله برفی استفاده شد. در تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS و روش ANP استفاده شد. یافتهها: نتایج به دست آمده از تحلیل نهایی فضاهای انتخابی پژوهش بر مبنای مؤلفههای منظر انسان گرایانه و کیفیت سرزندگی نشان میدهد که محدوده چهارراه شریعتی تا چهارراه قونقا با وزن نرمال 0.498 از انطباق بیشتری با کیفیتهای استخراج شده دارد. نتیجهگیری: نتایج نهایی اوزان نشان داد که بیشترین میانگین به زیر معیار عناصر شهری بیولوژیکی برمیگردد و مناظر خیابانهای شهر تبریز بر ادراک شهروندان و تفسیر و بازخوانی محیط توسط آنها تأثیر دارد. همچنین نتایج به دست آمده از تحلیل نهایی فضاهای انتخابی پژوهش بر مبنای مؤلفههای منظر انسانگرایانه و کیفیت سرزندگی، انطباق بیشتری با کیفیتهای استخراج شده دارد.