تجربه زیسته غربتزدگی و راهبردهای سازگاری در دانشجویان دختر ساکن خوابگاه دانشگاه علامه طباطبائی: یک مطالعه پدیدارشناختی توصیفی
نویسندگان
1 کارشناسیارشد روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علومتربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استاد تمام، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 گروه روانشناسی بالینی و عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/qccpc.2026.88855.3541چکیده
این پژوهش با هدف مطالعه تجربهی زیستهی غربتزدگی و راهبردهای سازگاری در میان دانشجویان دختر ساکن خوابگاه دانشگاه علامه طباطبائی انجام شد. روش پژوهش کیفی و بر پایهی پدیدارشناسی توصیفی کلایزی بود. مشارکتکنندگان ۱۲ دانشجوی دختر بودند که بهصورت هدفمند انتخاب و دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته گردآوری و با روش کلایزی تحلیل شد. یافتهها نشان داد غربتزدگی پدیدهای چندوجهی است که بر سلامت روان، سازگاری و رشد فردی دانشجویان تأثیر میگذارد. از تحلیل دادهها ۶ مضمون اصلی، ۹ مضمون فرعی و ۴۸ کد اولیه استخراج شد. مضامین اصلی شامل «نوسانات هیجانی و شناختی»، «تغییر و تحول درونی»، «خروج از مرزهای امن»، «فقدان پیوند عاطفی»، «محدودیتهای ساختاری» و «راهبردهای سازگاری فردی و نهادی» بودند. نتایج بیانگر آن بود که گرچه غربتزدگی با فشارهای روانی همراه است، اما میتواند فرصت رشد و استقلال فردی را فراهم کند. راهبردهای سازگاری در سطح فردی (مانند یادآوری اهداف و گفتگوی درونی) و نهادی (مانند دسترسی به مشاور و ارائه فضاهای نیمهخصوصی) در کاهش تنشها و ارتقای کیفیت زندگی دانشجویان نقش مؤثری داشتند.