فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق با هدف بررسی اثرات مدیریت بقایا و کنترل علف‌های هرز بر کاهش عناصر غذایی توسط علف‌هرز و جذب عناصر غذایی توسط گندم تحت تأثیر برگرداندن، سوزاندن و خارج کردن بقایا و کنترل شیمیایی علف‌های هرز، اجرا گردید. این پژوهش به صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل مدیریت بقایا؛ مخلوط کردن، سوزاندن و خارج کردن بقایای کنجد؛ تیمار مهار علف‌های هرز؛ شاهد، 2,4-D+MCPA 5/1 لیتر در هکتار به صورت پس‌رویشی، آتلانتیس، 5/1 لیتر در هکتار به صورت پس‌رویشی و متریبیوزین 200 گرم در هکتار به صورت پس رویشی استفاده گردید. رقم گندم مورد مطالعه در این پژوهش رقم مهرگان بود. در مرحله 30 روز پس از کاشت، وزن خشک علف‌های هرز در شرایط سوزاندن و خارج کردن بقایا به ترتیب برابر با 4/12 و 1/12 گرم در متر مربع بود که بسیار بالاتر از میانگین وزن خشک علف‌های هرز در شرایط برگرداندن بود. بیشترین میزان نیتروژن در علف‌های هرز مربوط به تیمارهای عدم کنترل و آتلانتیس تحت شرایط سوزندان بقایا بود. بیشترین مقدار نیتروژن دانه با میانگین 46/87 کیلوگرم در هکتار، مربوط به تیمار متریبوزین در شرایط برگرداندن بقایا بود که برتری آماری معنی‌داری نسبت به سایر سطوح تیماری داشت. به طور کلی از نظر وزن خشک علف‌های هرز و مقدار برداشت شده عناصر غذایی توسط اجزای مختلف گندم و علف‌هرز، برگرداندن بقایا در کاهش وزن ماده خشک و افزایش قدرت رقابت پذیری گیاه گندم با علف‌های هرز به واسطه فراهم نمودن شرایط رشدی بهتر برای گندم می‌باشد.