ارزیابی عملکرد و شاخصهای اکولوژیکی کشت مخلوط افزایشی نخود با بالنگوی شهری در شرایط دیم شهرستان سقز
نویسندگان
1 کارمند جهاد کشاورزی
2 عضو هیئت علمی گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 عضو هیات علمی آموزشی دانشگاه تبریز
4 عضو هیئت علمی گروه آموزشی اکوفیزیولوژی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
5 بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، سنندج، ایران
doi
10.22034/saps.2023.56348.3033چکیده
اهداف: این پژوهش به منظور بررسی عملکرد و اجزای عملکرد کشت مخلوط نخود و بالنگوی شهری و تعیین بهترین نسبت الگوی کشت مخلوط این دو گونه در شرایط دیم شهرستان سقز انجام شد.مواد و روشها: آزمایش بهصورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1400-1401 در شهرستان سقز اجرا شد. فاکتور اول شامل، 3 زمان کاشت (پاییزه، انتظاری، بهاره)، فاکتور دوم در 3 سطح شامل ارقام نخود سارال، نصرت، آنا و فاکتور سوم در 5 الگوی کشت شامل کشت خالص نخود، (25 درصد بالنگوی شهری: 100 درصد نخود)، (50 درصد بالنگوی شهری: 100درصد نخود)، ( 75 درصد بالنگوی شهری: 100 درصد نخود) و کشت خالص بالنگو بود. یافتهها: نتایج نشان داد بین ارقام نخود از نظر ارتفاع بوته اختلاف معنیداری در سطح یک درصد از لحاظ زمان کاشت وجود دارد. بیشترین تعداد دانه در بوته نخود در رقم آنا در فصل زمستان و در کشت خالص بدست آمد. کارایی استفاده از زمین مثبت و بزرگتر از یک بود. نسبت رقابت در الگوی کشت 100:50 در فصل پاییز و رقم نصرت بیشترین میزان بود. بیشترین میزان شاخص بهرهوری سیستم به نسبت کاشت 100:25 رقم نصرت در فصل بهار تعلق داشت.نتیجهگیری کلی: الگوی کشت مخلوط 100:25 بالنگوی شهری و رقم نخود نصرت در کشت انتظاری در شرایط آب و هوایی شهرستان سقز مناسب و میتواند بهعنوان الگوی کشت مخلوط مناسب توصیه نمود.