بررسی شیوع سرمی آلودگی به ویروس طاعون نشخوارکنندگان کوچک در گوسفند و گاو دراهواز

نویسندگان

1 بخش بیماریهای داخلی دامهای بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانش آموخته دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 گروه مدیریت بهداشت دام، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران؛ قبلاً، بخش بیماریهای داخلی دامهای بزرگ‏، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران

4 بخش ویروس شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

5 بخش ویروس شناسی‏، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22059/jvr.2018.221871.2548
چکیده

  زمینه مطالعه: طاعون نشخوار کنندگان کوچک یک بیماری حاد و به شدت واگیردار نشخوارکنندگان کوچک می‌باشد. این بیماری با تب بالا، ترشحات چشم و بینی، پنومونی، نکروز و اولسر غشاهای مخاطی و التهاب دستگاه گوارش که به اسهال شدید ختم می‌شود، مشخص می‌گردد. هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی شیوع سرمی آلودگی به ویروس طاعون نشخوارکنندگان کوچک درگوسفندان و گاوهای شهرستان اهواز بود. روش کار: از 100رأس گوسفند و 100 رأس گاو که در مجاور هم نگه‌داری می‌شدند، از مناطق مختلف شهرستان اهواز خون‌گیری به عمل آمد. همچنین از 16 راس گوسفند که واکسن طاعون نشخوار کنندگان کوچک را دریافت کرده بودند به عنوان کنترل مثبت خون‌گیری شد. سرم‌ها توسط سانتریفیوژ با دور 3000 به مدت 10 دقیقه جدا ساز‌ی شدند و ml 3  از سرم‌ها تا زمان جداسازی آنتی‌بادی ضد ویروسPPR به روش آزمون خنثی‌سازی ویروس، در دمای C° 20- ذخیره گردید. نتایج: شیوع سرمی آنتی‌بادی PPR در گوسفند 58 ٪ و در گاو 23 ٪ بود و تمام نمونه‌های گوسفند جمع‌آوری شده برای کنترل، مثبت بودند. نتیجه‌گیری نهایی: آنتی‌بادی‌های جدا شده درگاو و گوسفند، انتقال طبیعی ویروس را تحت شرایط فیلد تأیید کرد و اطلاعاتی پایه در خصوص شیوع سرمی آنتی‌بادی‌های ویروس PPR در جمعیت گاو و گوسفند در شهرستان اهواز فراهم نمود.