اولویت بندی مناطق تولیدی گندم آبی و دیم در ایران بر مبنای شاخص‌های مزیت تولیدی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران

2 استادیارگروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران

doi
10.30490/aead.2019.91243
چکیده

با توجه به اهمیت منطقه‌بندی استان­های کشور برای تولید هدفمند محصولات کشاورزی، هدف این تحقیق، گروه­بندی استان­های تولیدکننده گندم دیم و آبی براساس شاخص‌های مزیت فیزیکی و نوسان آن طی دوره 92-1362 با استفاده از روش تاکسونومی بود. نتایج نشان داد که در مجموع طی دوره 30 ساله، استان کرمانشاه با لحاظ شاخص­های مزیت مقیاس و کارایی و نوسان این شاخص­ها، حائز مناسب­ترین اولویت در تولید گندم آبی بود و استان‌های کهگیلویه ­و ­­بویراحمد، مرکزی، لرستان، گلستان، خراسان شمالی و ایلام در گروه دوم قرار گرفتند. استان­های مازندران و به‌ویژه گیلان در تولید گندم آبی در گروه و اولویت آخر دسته­بندی شدند. در خصوص گندم دیم، استان‌های کردستان، خراسان ‌رضوی، آذربایجان‌غربی، کرمانشاه، همدان و زنجان حائز مناسب‌ترین اولویت بودند و استان­های گیلان، مرکزی، سیستان و بلوچستان و خوزستان در گروه آخر اولویت تولید گندم دیم قرار گرفتند. درنهایت، نقشه الگویی مزیت تولید گندم به عنوان معیاری برای تخصیص حمایت­ها و سیاست‌گذاری در آینده ارائه شد.

کلیدواژه‌ها