اولویت بندی مناطق تولیدی گندم آبی و دیم در ایران بر مبنای شاخصهای مزیت تولیدی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران
2 استادیارگروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تهران
doi
10.30490/aead.2019.91243چکیده
با توجه به اهمیت منطقهبندی استانهای کشور برای تولید هدفمند محصولات کشاورزی، هدف این تحقیق، گروهبندی استانهای تولیدکننده گندم دیم و آبی براساس شاخصهای مزیت فیزیکی و نوسان آن طی دوره 92-1362 با استفاده از روش تاکسونومی بود. نتایج نشان داد که در مجموع طی دوره 30 ساله، استان کرمانشاه با لحاظ شاخصهای مزیت مقیاس و کارایی و نوسان این شاخصها، حائز مناسبترین اولویت در تولید گندم آبی بود و استانهای کهگیلویه و بویراحمد، مرکزی، لرستان، گلستان، خراسان شمالی و ایلام در گروه دوم قرار گرفتند. استانهای مازندران و بهویژه گیلان در تولید گندم آبی در گروه و اولویت آخر دستهبندی شدند. در خصوص گندم دیم، استانهای کردستان، خراسان رضوی، آذربایجانغربی، کرمانشاه، همدان و زنجان حائز مناسبترین اولویت بودند و استانهای گیلان، مرکزی، سیستان و بلوچستان و خوزستان در گروه آخر اولویت تولید گندم دیم قرار گرفتند. درنهایت، نقشه الگویی مزیت تولید گندم به عنوان معیاری برای تخصیص حمایتها و سیاستگذاری در آینده ارائه شد.