فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه تنوع ژنتیکی جمعیت ماهیان گورخری گنو و معمولی با استفاده از روش PCR-RFLP بررسی گردید. جهت تعیین تنوع ژنتیکی این دو ماهی در حوضه خلیج فارس، تعداد 30 نمونه ماهی گورخری گنو (Aphanius ginaonis) از چشمه آب‌ گرم‌ گنو در استان هرمزگان و 30 نمونه ماهی گورخری معمولی (Aphanius dispar) از چشمه آب گرم میراحمد در استان بوشهر جمع‌‌آوری گردید. جهت هضم آنزیمی محصول PCR به طول 550 جفت‌‌باز در ناحیه D-loopمیتوکندریایی، از 5 آنزیم محدودگرAluI, DpnI, Eco47I, HindIII HinfI استفاده شد. در نتیجه این آنالیزها، 12 هاپلوتیپ متفاوت به دست آمد که 9 هاپلوتیپ مربوط به ماهی گورخری گنو و 3 هاپلوتیپ مربوط به ماهی گورخری معمولی بود. 4 هاپلوتیپ به دست‌‌ آمده در ماهی گورخری گنو جزء هاپلوتیپ‌‌های نادر بودند. در ماهی گورخری معمولی هاپلوتیپ AAAAA بیشترین فراوانی را دارا بود و در ماهی گورخری گنو هاپلوتیپ‌‌های EABAB، EACAB و CABAB بیشترین فراوانی را نشان دادند. میزان تنوع هاپلوتیپی در درون جمعیت نمونه های ماهی A.ginaonis ، 79/0 و در نمونه های ماهی A.dispar ، 3/0 و تنوع نوکلئوتیدی در درون جمعیت نمونه های ماهی A.ginaonis، 19/0 و در نمونه های ماهی A.dispar ، 05/0 محاسبه گردید. محاسبه تنوع هاپلوتیپی و نوکلئوتیدی نشان داد که تنوع در ژنوم میتوکندریایی ماهی گورخری گنو بالاتر از ماهی گورخری معمولی است. بررسی‌های انجام شده بر ژنوتیپ‌‌های حاصله نشان داد که PCR-RFLP تکنیک مناسبی جهت تعیین تنوع ژنتیکی در دو گونه ماهی مذکور می‌‌باشد.