اثربخشی درمان تک جلسهای (SST) بر خودکارآمدی و اشتیاق تحصیلی دانشجویان
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره دانشگاه تهران
2 استادیار گروه آموزشی مشاوره دانشگاه تهران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره دانشگاه تهران
doi
10.22054/qccpc.2025.72288.3071چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی اثر رواندرمانی تک جلسهای بر خودکارآمدی و اشتیاق تحصیلی دانشجویان بود. روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه اجرا گردید. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان مقطع کارشناسی دانشکده روانشناسی و علومتربیتی دانشگاه تهران بود که در نیمسال اول سال تحصیلی 1401-1402 مشغول به تحصیل بودند. جهت غربالگری اولیه، دانشجویان با توجه به ملاکهای ورود، به روش در دسترس انتخاب شدند. سپس 18 نفر آنها به صورت تصادفی ساده انتخاب و در ادامه نیز به صورت تصادفی در دو گروه 9 نفری آزمایش و گواه جایگزین شدند. پیشآزمون و پسآزمون با استفاده از پرسشنامه اشتیاق تحصیلی و مقیاس خودکارآمدی تحصیلی کالج (CASES) انجام گرفت. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از جدول، میانگین، انحراف استاندارد، آزمون تحلیل کوواریانس تکمتغیری و چندمتغیری، آزمون لون و امباکس استفاده شد. همچنین در کلیهی مراحل، تحلیل دادههای آماری با استفاده از نرمافزار 26-SPSS انجام شد. یافتههای پژوهش نشان داد که درمان تک جلسهای در افزایش خودکارآمدی تحصیلی و ابعاد شناختی و رفتاری اشتیاق تحصیلی موثر بوده است و در بعد عاطفی اشتیاق تحصیلی، تفاوت معناداری میان گروه گواه و آزمایش مشاهده نشد. بنابر نتایج پژوهش، درمان تک جلسهای به عنوان یک رویکرد نو میتواند نقش موثری در بهبود متغیرهای مرتبط با تحصیل دانشجویان داشته باشد. پیشنهاد میشود در پژوهشهای آتی اثربخشی درمان تک جلسهای بر متغیرهای دیگری نیز بررسی شود و مراکز مشاوره دانشگاهی، خدمات مشاوره و درمان تک جلسهای را به عنوان یک روش سریع و آسان به لحاظ دسترسی در ارائه خدمات روانشناختی در نظر بگیرند.