بررسی میزان دینداری و نقش آن در شادمانی جوانان
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه الزهرا
2 کارشناسارشد جامعهشناسی دانشگاه الزهرا
doi
10.22059/jisr.2013.51659چکیده
شادی موهبت بزرگی است که باید آن را جستوجو کرد، یافت، غنیمت شمرد، و به دیگران نیز انتقال داد. با توجه به تأثیر شادمانی در حیات فردی و اجتماعی، همچنین نقش گستردة مذهب در زندگی بشر، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطة دینداری و میزان شادمانی بین جوانان شهر تهران انجام شده است. در این پژوهش نقش دینداری بر ایجاد، تشدید، یا تضعیف شادی از دریچة نظریة شناختی، همچنین نظریههای اندیشمندانی چون دورکیم، وبر، توکویل، سیلگمن، آرگایل، کار، داینر، و بیسواس داینر کنکاش شد. برای شناخت ارتباط بین این دو مقوله، 384 پرسشنامه بین جوانان 18 تا 29 سالة شهر تهران توزیع شد. در نهایت، یافتههای این پژوهش نشان میدهد بین دینداری و میزان شادی افراد رابطهای مثبت و معنادار برقرار است. همچنین، نتایج حاکی از آن است که بین سه بعد دینداری، یعنی اعتقادات دینی و احساسات دینی و مناسک دینی، و شادی جوانان مطالعهشده همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت دینداری و ابعاد مختلف آن در ایجاد و تشدید شادی نقشی مهم و بسزا دارد.