بررسی میزان دینداری و نقش آن در شادمانی جوانان

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه الزهرا

2 کارشناس‌ارشد جامعه‌شناسی دانشگاه الزهرا

doi
10.22059/jisr.2013.51659
چکیده

شادی موهبت بزرگی است که باید آن را جست‌وجو کرد، یافت، غنیمت شمرد، و به دیگران نیز انتقال داد. با توجه به تأثیر شادمانی در حیات فردی و اجتماعی، همچنین نقش گستردة مذهب در زندگی بشر، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطة دینداری و میزان شادمانی بین جوانان شهر تهران انجام شده است. در این پژوهش نقش دینداری بر ایجاد، تشدید، یا تضعیف شادی از دریچة نظریة ‏شناختی، همچنین نظریه‌های اندیشمندانی چون دورکیم، وبر، توکویل، سیلگمن، آرگایل، کار، داینر، و بیسواس داینر کنکاش شد. برای شناخت ارتباط بین این دو مقوله، 384 پرسشنامه بین جوانان 18 تا 29 سالة شهر تهران توزیع شد. در نهایت، یافته‏های این پژوهش نشان می‏دهد بین دینداری و میزان شادی افراد رابطه‌ای مثبت و معنادار برقرار است. همچنین، نتایج حاکی از آن است که بین سه بعد دینداری، یعنی اعتقادات دینی و احساسات دینی و مناسک‏ دینی، و شادی‏ جوانان مطالعه‌شده همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. بنابراین، می‏توان نتیجه گرفت دینداری و ابعاد مختلف آن در ایجاد و تشدید شادی نقشی مهم و بسزا دارد.