بررسی فراوانی ضایعات هیستوپاتولوژیک شکمبهی گوسفندان کشتار شده در کشتارگاه صنعتی سنندج
نویسندگان
1 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد، واحد سنندج، کردستان، ایران
2 بخش تحقیقات دامپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کردستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کردستان، ایران
3 بخش تحقیقات دامپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کردستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کردستان، ایران
4 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد، واحد سنندج، کردستان، ایران
doi
10.22059/jvr.2018.217191.2529چکیده
زمینه مطالعه: سلامت شکمبه در نشخوارکنندگان از اهمیت بالایی برخوردار است، چراکه به-واسطهی فعالیت شکمبه فرآوردههایی نظیر شیر، گوشت و جنین حاصل میگردند. عوامل بسیاری قادر میباشند که سلامت شکمبه را تحت تأثیر قرار دهند و عملکرد آنرا مختل نمایند.هدف: بررسی فراوانی ضایعات هیستوپاتولوژیک ناشی از رومنیت در گوسفندان بوده است.روش کار: برای این منظور ، تعداد 1562 شکمبه گوسفند کشتار شده در کشتارگاه صنعتی شهرستان سنندج جهت بررسی هرگونه ضایعه مورد معاینهی ماکروسکوپیک قرار گرفتند. از این تعداد 23 شکمبه دارای ضایعات بوده که در ظروف حاوی فرمالین 10 درصد جهت ارزیابیهای میکروسکوپیک با استفاده از روش رنگ آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین به آزمایشگاه آسیبشناسی ارجاع داده شدند. نتایج: در مشاهدات ماکروسکوپیک، تورم (22/65 درصد)، تورم و پرخونی کانونی(43/30 درصد) و بلندی پاپیلا (35/4 درصد) دیده شد. بیشترین علائم میکروسکوپیک مشاهده شده درضایعات شکمبه شامل: ادم زیر مخاط (69/32 درصد)، رومینیت ائوزینوفیلیک (07/23 درصد)، پاراکراتوز( 46/13 درصد)، رومینیت گرانولوماتوز (69/7 درصد) و دژنرسانس آبکی و رومینیت حاد چرکی ( 76/5 درصد) بودند. نتیجه گیری نهایی: ضایعات پاتولوژی شکمبه می تواند به دلیل تغییرات هیپرپلازی بر اثر تحریکات مکانیکی، استرس، بیماریهای انگلی و تغذیه از علوفه ی خشبی بالغ باشد.