فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر مرگ‌اندیشی بر سبک زندگی و اضطراب مرگ در زندانیان صورت گرفت. روش پژوهش شبه‌آزمایشی از نوع پیش ‎آزمون-پس ‎آزمون باگروه کنترل بود. جامعه آماری موردمطالعه دراین پژوهش، مردان زندانی در واحد3 مشاوره زندان مرکزی شهر مشهد (825 نفر) بودند. از میان آن‎ها 24نفر که ملاک‎ های ورود را دارا بودند، به‌صورت دردسترس به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به‌صورت تصادفی(12نفر درگروه‌آزمایش و 12نفر درگروه کنترل) گمارده شدند و در پایان مداخله، داده‎های 24 نفر مورد تجزیه‌وتحلیل قرارگرفت. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه سبک ‌زندگی لعلی و همکاران (1390) و پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر (1996)، به‌عنوان ابزار پژوهش استفاده گردید. هردو گروه‌آزمایش و کنترل پرسشنامه‌های مذکور را به‌عنوان پیش‌آزمون، تکمیل و سپس گروه‌آزمایش به مدت 16جلسه تحت درمان الگوی مداخله‎ای ارائه شده قرارگرفتند. اما گروه کنترل درطول دوره پژوهش، الگوی مداخله‌ای را دریافت نکرد. سپس هردو گروه پرسشنامه‌های پژوهش را به‌عنوان پس‌آزمون تکمیل و درنهایت، داده‎های پژوهش بااستفاده از تحلیل کوواریانس تک‌متغیره و تحلیل واریانس چندمتغیره مورد تجزیه‌وتحلیل قرارگرفت. نتایج نشان داد، مداخله درمانی مبتنی بر مرگ‌اندیشی موجب بهبود سبک زندگی وهمچنین کاهش میزان سطح اضطراب مرگ زندانیان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل از مرحلۀ پیش‌آزمون به مرحلۀ پس‌آزمون تا مرحلۀ پیگیری شده است؛ بنابراین، باتوجه ‌به یافته‌های به‌دست‌آمده می‌توان نتیجه گرفت، مرگ‎اندیشی منجر به‌ بهبود سبک زندگی و همچنین کاهش میزان سطح اضطراب مرگ در زندانیان می‌شود.