اثربخشی درمان کوتاه مدت روابط موضوعی برکاهش کمالگرایی و نشانگان شخصیت خودشیفته: پژوهش مورد منفرد
نویسندگان
1 دانشجو دکترا روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22054/qccpc.2025.83165.3397چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان کوتاهمدت روابط موضوعی در کاهش کمالگرایی در افراد دارای نشانگان شخصیت خودشیفته بود. روش: این پژوهش از نوع موردمنفرد با طرح A-B و خط پایه چندگانه و پیگیری یک ماهه انجام شد. جامعه آماری شامل دانشجویان ۱۸ تا ۳۰ سالهای بود که بین دی ۱۳۹۹ تا فروردین ۱۴۰۰ به کلینیک روانشناختی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد مراجعه کردند. نمونهگیری به صورت هدفمند انجام شد و از میان ۱۷ مراجعهکننده، ۳ نفر دارای نشانگان شخصیت خودشیفته شناسایی شدند. غربالگری با استفاده از پرسشنامه چندمحوری بالینی میلون و مصاحبه ساختاریافته انجام گرفت. شرکتکنندگان در موقعیتهای خط پایه، جلسات پنجم، دهم، شانزدهم و پیگیری به پرسشنامههای میلون و کمالگرایی پاسخ دادند. درمان کوتاهمدت روابط موضوعی طی شانزده جلسه هفتگی و فردی اجرا شد. یافتهها: نتایج تحلیل دیداری و درصد دادههای ناهمپوش (PND) نشان داد که درمان کوتاهمدت روابط موضوعی به طور مؤثری کمالگرایی و نشانگان خودشیفتگی را کاهش داده است. PND در پیگیری برای دو مراجع اول ۱۰۰٪ و برای مراجع سوم ۶۶٪ بود که بیانگر اثربخشی درمان است. نتیجهگیری: این پژوهش نشان داد درمان کوتاهمدت روابط موضوعی میتواند رویکردی کارآمد برای کاهش ویژگیهای شخصیتی ناسازگار مانند کمالگرایی و نشانگان خودشیفتگی باشد، به ویژه زمانی که این ویژگیها به صورت همزمان مشاهده میشوند. این یافتهها کاربرد این درمان را در مداخلات بالینی تأیید میکنند.