مقایسه تأثیر بیوچار و ورمیکمپوست بر برخی خصوصیات مورفوفیزیولوژیک گل مغربی (Oenothera biennis) تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
doi
10.22034/saps.2022.49994.2817چکیده
اهداف: این مطالعه با هدف بررسی تاثیر بیوچار تولید شده از ضایعات حاصل از هرس درختان انار و مقایسه آن با ورمیکمپوست بر گل مغربی تحت تنش خشکی انجام شد. مواد و روشها: تیمارها شامل سطوح مختلف کاربرد اصلاحکننده آلی (هفت سطح شامل عدم کاربرد اصلاح کننده، کاربرد 10، 20 و 30تندر هکتار ورمیکمپوست و کاربرد 10، 20 و 30تندر هکتار بیوچار) در سه سطح تنش خشکی (آبیاری در 80، 60 و 40%ظرفیت مزرعه (FC)) بود. یافتهها: نتایج نشان داد که تنش خشکی منجر به کاهش معنیدار طول برگ، سطح برگ، قطر ساقه، ارتفاع گیاه، شاخص سبزینگی برگ و محتوای نسبی آب (RWC) شد و نسبت وزن خشک ریشه به اندام هوایی و نشت یونی افزایش یافت. کاربرد 30تندر هکتار بیوچار و تمام سطوح کاربرد ورمیکمپوست منجر به کاهش معنیدار نسبت ریشه به اندام هوایی در شرایط تنش خشکی شدید شدند. تمام سطوح کاربرد ورمیکمپوست توانستند شاخص سبزینگی در شرایط اعمال تنش شدید خشکی افزایش دهند و سطوح مختلف بیوچار تاثیر معنیداری نشان ندادند. تمام تیمارهای اصلاح کننده منجر به افزایش معنیدار RWC نسبت به شاهد در شرایط تنش متوسط و شدید شدند. کاربرد مقادیر 30تندر هکتار بیوچار و ورمیکمپوست منجر به کاهش معنیدار نشت یونی نسبت به تیمارشاهد شد. نتیجهگیری: بهنظر میرسد اصلاحکنندههای آلی با تاثیر بر فراهمی عناصر غذایی و همچنین افزایش ظرفیت نگهداری رطوبت در خاک به گیاه در شرایط تنش کمک کنند. اثربخشی ورمیکمپوست در این مطالعه در مقایسه با بیوچار بهتر بود که میتوان آن را به محتوای بالاتر عناصر تغذیهای در ورمیکمپوست مربوط دانست.