اثرات گیاهان پوششی، خاکورزی و علفکش بر کنترل علفهای هرز، خصوصیات خاک و عملکرد و اجزای عملکرد ذرت
نویسندگان
1 پارس اباد مغان- کیلومتر 12 جاده اصلاندوز-مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل
2 دانشگاه ارومیه
3 استادیار موسسه تحقیقات گیاهپزشکی، بخش تحقیقات علفهای هرز، سازمان تحقیقات ، آموزش و ترویج کشاورزی ، تهران، ایران
4 هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه محقق اردبیلی
5 استادیار دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22034/saps.2021.49302.2785چکیده
به منظور برررسی سیستمهای مختلف خاکورزی، گیاهان پوششی زمستانه و تاثیر آنها بر بهبود کیفیت خاک و علف-های هرز ذرت، آزمایشی به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب بلوک کامل تصادفی، به مدت دو سال در مزرعه مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان) اجرا گردید. دو نوع خاکورزی در دو سطح بدون خاکورزی و خاک ورزی مرسوم در کرتهای اصلی و فاکتور گیاهان پوششی در شش سطح شامل ماشک گل-خوشهای، شبدر لاکی، چاودار، جو، کلزا و بدون گیاه پوششی بههمراه فاکتور دزهای کاهش یافته علفکش مایستر در چهار سطح (0، 50، 75 و 100 درصد دز 5/1 لیتر در هکتار) بهصورت فاکتوریل در تیمار فرعی قرار گرفتند. درصد ماده آلی خاک در سیستم بدون خاک ورزی، 72/13 درصد نسبت به خاکورزی مرسوم افزایش داشت. گیاهان پوششی تراکم کل علفهایهرز زمستانه را در در هر دو سال بیش از 55 درصد نسبت به شاهد بدون گیاه پوششی کاهش دادند. عملکرد ذرت در سال اول و دوم به ترتیب 89/7 و 46/8 تن در هکتار بوده و در سیستم بدون خاک ورزی، 22/10 درصد بیشتر از سیستم خاکورزی مرسوم بود. ماشک گلخوشهای 30 درصد بیشتر از سایرین، عملکرد ذرت را افزایش داد. مصرف نصف دز علفکش پسرویشی مایستر در زمان 4-3 برگی ذرت، اختلافی آماری با دز توصیه شده آن نداشت. بطور کلی نتایج نشان داد کشت گیاه پوششی ماشکگلخوشهای در پاییز بههمراه روش بدونخاکورزی با کاربرد نصف دز علفکش مایستر در ذرت، میتواند ضمن افزایش حاصلخیزی خاک، موجب کاهش تراکم علفهای هرز ذرت و هزینه تولید گردد.