ارزیابی نقش مسئولیت اجتماعی سازمانهای دولتی و خصوصی در قبال کاهش همزمان آلودگی هوا و ترافیک با بهرهگیری از روش همپیمایی، مطالعه موردی: کلانشهر تهران
نویسندگان
1 گروه برنامهریزی، مدیریت محیطزیست و HSE، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه مهندسی محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jhgr.2024.373967.1008683چکیده
یکی از چالشهای مهم سازمانها، چگونگی حملونقل کارکنانشان به محل کار میباشد. دسترسی قابلقبول به سیستم حملونقل عمومی میتواند، منجر به ترغیب افراد و کارکنان سازمانها به استفاده از آن بهجای خودرو شخصی شود. اما متأسفانه، وضعیت این سیستم مناسب نبوده و تعداد قابلتوجهی از افراد، از خودرو شخصی استفاده میکنند. امری که آثار سوء زیادی را با خود به همراه خواهد داشت؛ مانند: آلودگی هوا، افزایش ترافیک شهری و ازدحام، زمان ازدسترفته، افزایش مصرف بنزین، فقدان جای پارک و غیره. سازمانهای مختلف بهجز اهداف اقتصادی و خدماتی خود، میبایست عهدهدار مسئولیت اجتماعی در قبال محیطزیست و جامعه پیرامون خود باشند. بنابراین تشویق کارکنان به استفاده از گزینه همپیمایی میتواند گزینه قابلقبولی برای اجرای هر چهبهتر مسئولیت اجتماعی و حفاظت از محیطزیست باشد. این تحقیق بر آن است تا شکاف میان آلودگی هوا و ترافیک و حلقه مفقوده مسئولیت اجتماعی را در شهر تهران موردبررسی قرار دهد. لذا ابتدا با استفاده از روش استخوان ماهی، به بررسی علل شکلگیری همزمان آلودگی هوا و ترافیک و سپس با روش SWOT به ارزیابی روش کارپولینگ پرداخته است. بر اساس نتایج ارزیابی، نقاط قوت و فرصت به ترتیب با امتیاز 077/3 و 224/3 بالاترین امتیاز را کسب، پسازآن تهدیدات و ضعفها با امتیاز 932/2 و 852/2 کمترین امتیاز را کسب کردند. با توجه به این نتایج، اتخاذ استراتژی تهاجمی یعنی استفاده حداکثری از فرصتها به همراه نقاط قوت ضروری میباشد.