بررسی میزان صید دورریز صیدگاههای سواحل استان خوزستان
نویسندگان
1 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
2 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
3 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
4 پژوهشکده آبزی پروری جنوب کشور
5 گروه محیط زیست دریا، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
doi
10.22113/jmst.2016.14845چکیده
هدف اصلی این مطالعه توصیف و تخمین ترکیب صید دورریز و الگوی فصلی دورریز در تور گوشگیر در آبهای شمال غربی خلیج فارس در سواحل خوزستان می باشد. نمونه برداری به صورت ماهانه و با استفاده از لنج های صیادی شیلات خوزستان به مدت یک سال در آبهای استان خوزستان صورت گرفت. مناطق صیادی مورد نمونه برداری شامل لیفه، بوسیف، خورموسی و بحرکان بود. نمونه های دورریز شامل 61 گونه از 37 بود که تقریبا 39 درصد آنها جزء گونه ها تجاری و 61 درصد غیر تجاری میباشند. سفره ماهیان(Dasyatidae) و گربه ماهیان( Ariidae) در اغلب توراندازیها مشاهده شدهاند. میانگین طولی اغلب گونه های دورریز شده خصوصا ماهیان استخوانی کمتر از 5/0±15سانتی متر میباشد. نتایج نشان میدهد که میزان صید دورریز به ازای واحد تلاش در فصول مختلف به طور ماهانه اختلاف معنی داری نداشته است. میزان صید به ازای توراندازی، ساعت، روز و سفر در تور گوشگیر به ترتیب 03/20، 03/3، 51/54 و 07/436 کیلوگرم و به ازای شناور 23/5 تن در سال بدست آمد. نرخ و نسبت دورریز در تور گوشگیر به ترتیب 23/0 و 31/0 درصد بدست آمد. ماهیان غضروفی با 12 گونه و 60% در تور گوشگیر بیشترین درصد وزنی صید دورریز را تشکیل دادهاند نرخ بالای افراد با اندازه های کوچک مشاهده شده برای گونه های مهم تجاری مثل شوریدهOtolithes ruber (Schneider, 1801)، شیر( Scomberomorus commerson (Lacepede, 1801، سارم دهان بزرگ(Scomberoides commersonnianus(Lacepede, 1801) در صید دورریز احتمالا به نقش سواحل خوزستان به عنوان مناطق نوزادگاهی مرتبط می باشد.