ارزیابی رقابت و سودمندی کشت مخلوط سیب‌زمینی و باقلای محلی در شهرستان سراب

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اگروتکنولوژی-اکولوژی گیاهان زراعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 استاد گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز

3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 استاد گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

doi
10.22034/saps.2022.50023.2819
چکیده

اهداف: هدف از این تحقیق، بررسی سودمندی کشت مخلوط سیب‌زمینی و باقلای محلی در جهت افزایش عملکرد و استفاده مفید از منابع محیطی در منطقه سراب بود.مواد و روش: این آزمایش به صورت طرح بلوک‌های کامل تصادفی در طی سال های 1398-1399 اجرا گردید. در کشت‌های مخلوط و خالص، سیب-زمینی با تراکم 53300 بوته در هکتار و باقلا روی پشته ها و در فواصل بوته‌های سیب‌زمینی در 3 تراکم مختلف 53300، 106600 و 159900 بوته در هکتار کشت شد. تراکم خالص باقلا نیز 444500 بوته در هکتار درنظر گرفته شد.یافته ها: دراین مطالعه عملکرد غده سیب‌زمینی و عملکرد دانه باقلا دارای تفاوت آماری معنی‌داری بود. عملکرد متوسط سیب‌زمینی در کشت‌های مخلوط،42175 کیلوگرم در هکتار و در کشت خالص 45579 کیلوگرم در هکتار وعملکرد متوسط دانه باقلا در کشت‌های مخلوط معادل 55/909 کیلوگرم در هکتار و در تراکم‌های اول تا سوم به ترتیب برابر 33/834، 67/941 و 67/952 کیلوگرم در هکتار به دست آمد. نسبت برابری زمین در اکثر الگوهای کشت مخلوط بیش‌تر از یک بود. بیش‌ترین نسبت برابری زمین معادل 218/1 متعلق به تیمار تراکم اول باقلا و کم‌ترین میزان هم در تراکم سوم باقلا(069/1) تعلق داشت. شاخص غالبیت سیب‌زمینی نسبت به باقلا در تیمارهای تراکم اول و دوم مورد ارزیابی مثبت بوده و این بیانگر غالب بودن آن می‌باشد.نتیجه گیری: در بین الگوهای مختلف کشت مخلوط، بیش‌ترین میزان سودمندی در تراکم اول باقلامشاهده شد. مثبت بودن اغلب شاخص ها بیانگر تأثیر مفید سیب زمینی و باقلا روی هم و سودمندی کشت مخلوط آن ها می‌باشد.