مطالعه آسیب شناسی تجربی یرسینیا راکری در قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)
نویسندگان
1 گروه بهداشت وکنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد، شهر کرد، ایران
2 گروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه بهداشت و بیماریهای آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 گروه بهداشت و بیماریهای آبزیان، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 گروه بهداشت و بیماریهای آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jvr.2017.118638.2252چکیده
زمینه مطالعه: بیماری یرسینیوزیس با عامل یرسینیا راکری یکی از بیماریهای مهم باکتریایی صنعت آبزی پروری بویژه آزاد ماهیان بوده و در بین آزاد ماهیان گونه قزل آلا از حساس ترین گونهها محسوب میشود. هدف: این مطالعه بمنظور ارزیابی تجربی بیماریزایی یرسینیا راکری در قزلآلای رنگینکمان انجام شد. روش کار: گروههای 10 تایی ماهیان در دو تکرار با وزن 100-120گرمی مورد تزریق میزان ml 1/0 از غلظت Cells/ml 108 از سویههای باکتریایی به روش داخل صفاقی قرار گرفته و به مدت 20 روز نگهداری شدند. پس از ثبت تلفات روزانه و علائم بالینی، حاد ترین سویه انتخاب و به منظور تعیین LD50 تیمارهای روش تزریقی و حمام شامل رقتهای متوالی 310تا 1010 از سوسپانسیون باکتریایی مذکور طراحی گردید. همزمان با ثبت تلفات نسبت به تهیه بافت اقدام و ضایعات میکروسکوپیک مطالعه شد. نتایج: نتایج حاصله ازعلائم بالینی و رفتاری شامل بی اشتهایی و بیحالی، شنای چرخشی و نزدیک به سطح، تیرگی پوست، اگزوفتالمی، پرخونی و خونریزیهای سرسوزنی در نقاط مختلف بدن، پرولاپس مخرج، بزرگ شدن کبد و طحال بود. در مطالعات آسیب شناسی پرخونی عروق و سینوزوئیدهای کبدی، نکروز و واکوئله شدن هپاتوسیتها، افزایش مراکز ملانوماکروفاژ کلیه، اتساع فضای بومن در گلومرولها، دژنراسیون و نکروز انعقادی لولههای ادراری، نکروز شدید و کنده شدن پرزهای روده،هایپرپلازی سلولهای اپیتلیوم لاملاهای ثانویه و چماقی شدن آنها ، نکروز سلولی طحال، هیپرپلازی سلولهای جامی و افزایش ضخامت لایه اپیدرم زبان از جمله علایم قابل مشاهده بودند. میزان LD50 در روش تزریق داخل صفاقی پس از 48 ساعت در غلظت 106× 1.2 سلول به ازای هر ماهی بدست آمد. در روش حمام نیز میزان LD50 پس از 96 ساعت در غلظت Cells/mL 108× 5 محاسبه شد. نتیجهگیری نهایی: نتایج بدست آمده حاکی از تنوع حدت در سویههای بومی است.