نقش حمایت از توسعه بوم گردی و اثرات آن بر جوامع محلی مطالعه موردی: نواحی روستایی شرق استان مازندران

نویسندگان

1 گروه جامعه‌شناسی توسعه، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 گروه جامعه‌شناسی توسعه، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

3 گروه جامعه‌شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22059/jhgr.2025.381909.1008735
چکیده

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش حمایت از توسعه بوم گردی و اثرات آن بر نواحی روستایی شرق استان مازندران است. این تحقیق در زمرة تحقیقات کمی قرارگرفته که با روش پیمایشی و با رویکرد توصیفی - تبیینی انجام‌شده است. جامعه آماری تحقیق حاضر سه دهستان بهشهر، نکا و گلوگاه در شرق استان مازندران است که بر اساس فرمول کوکران 384 نفر از آن‌ها بر اساس شیوه نمونه‌گیری خوشه‌ای به‌عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه‌های محقق ساخته در مقیاس لیکرت گردآوری‌شده و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 22 انجام شد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهند که نگرش جامعه محلی نسبت به بوم گردی کاملاً مثبت است؛ جامعه محلی نسبت به پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و محیط‌زیستی طرح بوم گردی آگاه است و نسبت به پیامدهای مثبت و منفی شناخت دارد؛ ثالثاً، میزان حمایت جامعه محلی از طرح توسعه بوم گردی بسیار بالاست و نهایتاً، امکان توسعه بوم گردی بر اساس مدل داس در منطقه نیز قابل‌توجه است. تغییر و تحولات گردشگری این محیط‌ها را ناگزیر می‌سازد تا خود را با تغییرات وفق دهند و برای بقای خود به شیوه‌ای زیرکانه این تغییرات محیطی را شناسایی کرده و خود را با آن‌ها سازگار نمایند. این مقاصد بیش از گذشته نیازمند برنامه‌ریزی راهبردی و تعاملی کارآ با محیط پیرامون خود می‌باشند و آن دسته از مقاصد گردشگری می‌توانند به آینده خود در جذب گردشگران امیدوار باشند که بتوانند به‌خوبی از این فرصت‌های نوظهور محیطی بهره گرفته و از تهدیدهای به وجود آمده ناشی از آن پرهیز نمایند.