اثربخشی مداخله مبتنی بر چشم‏انداز زمان بر رضایتمندی، پایستگی و احساس موفقیت تحصیلی دانش‏آموزان

نویسندگان

1 استادیار، گروه مشاوره و روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 استادیار، گروه مشاوره و روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 کارشناسی ارشد مشاوره شغلی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

4 دانشیار، گروه مشاوره و روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22054/qccpc.2023.73571.3113
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر چشم‌انداز زمان بر مولفه‏های رضایتمندی تحصیلی، پایستگی تحصیلی و احساس موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم انجام‌ شده است. جامعه‌ آماری این پژوهش شامل تمامی دانش-آموزان دختر مقطع متوسطه‌ دوم شهر خانمیرزا است. بدین منظور از بین مدارس دخترانه شهرستان خانمیرزا یک مدرسه و سپس یک پایه تحصیلی به صورت تصادفی انتخاب و مورد سنجش قرار گرفتند. سپس از بین تعداد ۵۶ نفر که نمرات پایین‏تر از متوسط در متغیرهای پژوهش دریافت کردند ۲۴ نفر به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و انتظار جایگزین شدند. گروه آزمایش ۸ جلسه مداخله دریافت کرده و گروه انتظار هیچ مداخله‏ای تا بعد از پیگیری نتایج دریافت نکردند. ارزیابی متغیرهای پژوهش‌ با استفاده از پرسشنامه‌‏های رضایت تحصیلی Salehi (2014)، پایستگی تحصیلی Martin & Marsh (2008) و احساس موفقیت تحصیلی Salehi (2014)، در سه مرحله پیش‏ آزمون، پس ‏آزمون و پیگیری انجام شد. داده‌ها پس از جمعآوری به‌وسیله‌ نرم‌افزار SPSS22 مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که در دو مرحله پس ‌آزمون و پیگیری تفاوت معنی داری بین گروه آزمایش و گروه انتظار نسبت به پیش ‌آزمون وجود دارد. بنابراین می‏توان گفت آموزش مبتنی بر چشم‏انداز زمان بر سه متغیر رضایت، پایستگی و احساس موفقیت تحصیلی دانش‏آموزان موثر بوده و این تاثیرات در طول زمان پایدار بوده است. مشاوران و روانشناسان از یافته‌های پژوهش حاضر می‌توانند جهت آموزش چشم‏انداز زمان در مدارس و مراکز مشاوره استفاده کنند و به رشد دانش‏آموزان در این زمینه کمک نمایند.