بررسی اثر کودهای زیستی و سطوح نیتروژن بر صفات زراعی و شاخص‌های کارایی نیتروژن در ذرت علوفه‌ای

نویسندگان

1 گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان، گروه زراعت، تاکستان، ایران

2 گروه زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تاکستان، ایران.

3 گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان، گروه زراعت، تاکستان، ایران

4 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

5 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تاکستان، ایران

doi
10.22034/saps.2021.46949.2705
چکیده

اهداف: ارزیابی تأثیر کودهای زیستی و سطوح نیتروژن بر صفات زراعی و شاخص‌های کارایی نیتروژن در ذرت علوفه‌ایمواد و روش‌ها: آزمایش طی سال‌های 1395 و 1396 در مزرعه تحقیقات علوم دامی استان البرز به‌صورت اسپلیت پلات و در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. عوامل آزمایش شامل کود نیتروژن در چهار سطح (0، 50، 100، 200 کیلوگرم در هکتار) به‌عنوان عامل اصلی و کود زیستی در هشت سطح (عدم تلقیح، ازتوباکتر، میکوریزا، آزوسپریلیوم، ازتوباکتر + میکوریزا، ازتوباکتر + آزوسپیریلوم، میکوریزا + آزوسپریلیوم، میکوریزا + ازتوباکتر + آزوسپریلیوم) به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند.نتایج: نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر متقابل کودهای ازته بر عملکرد علوفه معنی‌دار بود. افزایش مصرف نیتروژن تا 200 کیلوگرم در هکتار باعث افزایش عملکرد علوفه تر شد. استفاده از کودهای زیستی، به‌تنهایی یا به‌صورت ترکیبی در تمام کاربردهای کود ازته، باعث افزایش عملکرد علوفه شد؛ اما اثر ترکیبی کودهای زیستی بیشترین تأثیر را داشت. بااین‌حال، افزایش عملکرد در سطوح پایین‌تر کود نیتروژن، به‌ویژه در تیمار شاهد (بدون استفاده ازت). بیشترین کارایی زراعی نیتروژن در تیمار 50 کیلوگرم در هکتار مشاهده شد و در این شرایط، تفاوت بین تیمارهای کودهای زیستی آشکارتر بود، به‌طوری‌که استفاده ترکیبی از کودهای زیستی بیشترین کارایی زراعی نیتروژن را داشت.نتیجه‌گیری: استفاده ترکیبی از کودهای زیستی با کود نیتروژن کمتر (100 کیلوگرم در هکتار) می‌تواند ضمن دستیابی به عملکرد قابل‌قبول دانه و علوفه، کارایی مصرف نیتروژن را در تولید ذرت بهبود بخشد.