الزامات کنشگری محور مقاومت در نظم فراقطبی بین‌الملل

نویسندگان

1 دانشگاه عالی دفاع ملی

2 دانشگاه عالی دفاع ملی

doi
10.22126/ipes.2025.10997.1684
چکیده

بازیگران و شبکه‌های مختلفی متأثر از پویایی‌های نظم جدید بین‌المللی بوده و ناگزیرند شرایط کنش‎گری خود را با توجه به این مقتضیات در حال گذار تغییر دهند. یکی از این کنش‎گران مهم، شبکه محور مقاومت است که مختصات و گفتمان ضد هژمونیک در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی دارد. در این راستا، نوشتار پیش رو درصدد پاسخ به این پرسش مهم است که الزامات کنش‎گری محور مقاومت با توجه به شرایط جدید نظم بین‌المللی چیست؟ پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و بهره‌گیری از نظریه‌های تکثر و تحول قدرت، در چارچوب نظریه گذار بین‌المللی، به این فرضیه رسیده که شرایط نظم بین‌المللی نشان‌دهنده یک نوع وضعیت «پیچیدگی، فراقطبی بودن و آشوبناکی» است که این موضوع بر کنش‎گری محور مقاومت و جهت‌گیری آن تأثیر جدی دارد؛ بنابراین، با توجه به این نوع شرایط نظم بین‌المللی، محور مقاومت ناگزیر است الزامات ذیل را برای ارتقای کنش‎گری خود در پیش گیرد: تقویت عمل‎گرایی در پیگیری منافع و اهداف؛ توجه به اصل تفکیک و تمایز در سیاست‌ها و راهبردها؛ انطباق سیاست‎ها و راهبردها با تحولات منطقه‎ای و بین‎المللی؛ توجه به اهمیت برتر توان اقتصادی و تکنولوژیکی؛ حل و فصل مسائل و اولویت‌بندی آن در یک فرایند زنجیره‌ای؛ تنوع‌بخشی به رویکردهای ژئوپلیتیکی و روابط با قدرت‌های نوظهور؛ تقویت چندجانبه‌گرایی موضوعی در سطح منطقه‌ای و جهانی؛ و حفظ و ارتقای قدرت نرم مقاومت.