مطالعۀ نگرش‌های والدگری متمرکز، اهداف و کمال گرایی والدینی در پدران و مادران خانواده‌های ایرانی

نویسندگان

1 استادیار گروه مطالعات علوم اجتماعی و توسعه پژوهشکده زنان دانشگاه الزهراء (س)، تهران، ایران

2 دانشیار گروه روانشناسی و علوم تربیتی، پژوهشکده زنان، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران

doi
10.22054/qccpc.2023.71792.3061
چکیده

اهداف: پژوهش حاضر با هدف مطالعۀ والدگری متمرکز، اهداف و کمالگرایی والدینی در دو گروه از پدران و مادران ایرانی انجام شد. مواد و روش‌ها: تعداد 706 والد (532 مادر و 174 پدر) به روش نمونه‌گیری دردسترس و داوطلب برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اهداف والدینی (PGS)، پرسشنامه والدگری متمرکز (IPS) و مقیاس کمالگرایی والدینی (MPPQ) بودند. یافته‌ها: نتایج حاصل از اجرای آزمون t گروه‌های مستقل نشان داد که مادران به طور کلی در والدگری متمرکز و به طور خاص در سرشت‌باوری و چالش‌گری تفاوت معنی‌داری با پدران (05/0p<) و پدران تفاوت معنی‌داری در فرزندمحوری با مادران داشتند (01/0p<). نتایج همچنین نشان داد که پدران در رشد فرزند (05/0p<) و تصویر والدینی (05/0p< ) از اهداف والدینی و در کمالگرایی در هر دو بعد معطوف به خود و معطوف به جامعه تفاوت معنی‌داری با مادران داشتند (05/0p< ).نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نقش ویژه پدران و مادران را در پیامدهای فرزندپروی، تمرکز بر اهداف و ارزش‌ها تقویت‌شده با هدف شکل‌دهی به هویت اجتماعی فرزند، توجه به مسئولیت خاص پدران در پرورش فرزند با عنایت به مولفه‌های والدگری در فرهنگ ایرانی را برجسته می‌سازد.